BOSS - Box Office Super Star

"அப்பாடா ! படம் நல்ல இருக்காம்... பாபாஜி ! காப்பாத்திட்டீங்க !"

People have thought Ocean's Thirteen is a good movie. Well, people's taste differ. Yet, here's just one thing I want to tell them. Read this, and then think about it.

The Flashback of Keerthivasan Rajamani

• - Art By Keerthivasan

The Festival is here ! Prepare for a holy dip !

The recent strategy from Kollywood is to release the movie simultaneously in as many theatres as possible. Vettayadu Vilayadu was such a ploy and it paid off well. The first few week collections sets the cushion for the producer and the distributors.

Sivaji breaks the record. The movie is released in all possible theatres. Given a Cineplex, more than two screens show the movie at the same time.

Sathyam, on this Friday, Saturday and Sunday shows it in 5 of its screens, totalling 10 effective shows per day. Abirami screens Sivaji in three of its four screens. Udhayam is set to release Sivaji in all its theatres. INOX is releasing it as well.

Ideally speaking, if you walk into any theatre in Chennai, you will watch Sivaji. But the catch is you cannot simply walk into the theatre. Because what is running there is not a movie. It is a celebration. Celebration of Super Star Rajinikanth. The man has kept his audience waiting for such a big blockbuster, and the audience deserve to vent their joy, and now is the occasion.

Preview show tickets are being sold at Rs. 1,500/-. It is virtually impossible to get a ticket now, for the weekend shows, even though we are only in Tuesday, unless you have a friend who stood hours together in a lengthy queue on last Sunday to buy those tickets.

I had seen two of Rajinikanth movies on first day, first show - though Im not a Rajini fan. I dont care if i miss the story, it is only the screams that entertain me - the people who made a superstar, rejoicing their creation. The whole theatre would resonate by the throat-bursting uproars and thunderous applauses.

Have you seen a fan stretch open his hands and look up at his favourite actor walking on the screen ? Not even Gods get that surrender and faith. A very few actors share this charisma. I would do that for Kamalhaasan (I have done it actually).

Hmmm... So, here we are. Only 3 more days to go, until detonation.

Let the festival, begin.

கவுத்துட்டியேப்பா அல் பசினோ !

காசி விக்ரம் போல் கண்ணை எக்கச்சக்கமாய் இம்சிக்காமல், குருட்டுக் கண்ணாடி போட்டுக் கொண்டு கையால் துழாவாமல் குருடராக நடிக்க முடியுமா ?

நான் கும்பிடும் வெகு சில கடவுள்களில் ஒரு கடவுளான அல் பசினோவால் முடியும். ஒவ்வொரு ஃப்ரேமிலும் உங்களை ஆச்சர்யப்பட வைப்பார். "மெர்சன்ட் ஓஃப் வெனிஸ்" படத்தில் க்ளைமேக்ஸ் முடிந்து எல்லாவற்றையும் இழந்து நடுத்தெருவில் நின்றுகொண்டு ஒரு பார்வை பார்ப்பார் பாருங்கள், ஹய்ய்யோ !! நாலே நாலு ரியாக்ஷன் மட்டும் வைத்துக்கொண்டு வண்டி ஓட்டும் விஜய், அஜித் இவர் படங்களை இம்பொஸிஷன் எழுதுவதுபோல் பத்துப் பதினைந்து தடவை திரும்பத் திரும்ப பார்க்கலாம்.

உலகம் முழுவதும் போற்றும் இந்தக் கலைஞர், ஏழு முறை ஆஸ்கார் விருதுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டும் கிடைக்காமல் எட்டாவது முறைதான் "ஸென்ட் ஆஃப் வுமன்" படத்திற்காக ஆஸ்கார் வென்றார்.

இந்தக் கடவுளை தரிசிக்க "ஓஷன்'ஸ் தர்டீன்" சென்றிருந்தேன். சம்மட்டியால் ஓங்கி பின்னந்தலையில் அடித்தது போன்ற உணர்வுடன் வெளியே வந்தேன். அடப்பாவிகளா. தமிழ்ப்படம் பார்த்து ஹாலிவுட் கெட்டுப்போய் விட்டதா என்ன ? உலக மகா த்ராபை ப்ளஸ் அபத்தம்.

இந்தப்படத்தை விமர்சனம் செய்யும் எண்ணம் எனக்கு இல்லை. படிக்க விரும்புவோர், இங்கே படிக்கவும். வெகு நாளாக எதிர்பார்த்த ஒரு படமும், ஒரு நடிகரும் என்னை டிஸ்ஸப்பாய்ன்ட் செய்த துயரத்தில் நான் இருக்கிறேன். ஒரு நண்பரின் பரிந்துரையில் இந்தப் பாத்திரத்தை ஏற்றிருக்கிறாராம் அல் பசினோ. நடிக்கக் கூடிய வாய்ப்பே இல்லாத கதாபாத்திரத்தில் வீணடிக்கப் பட்டிருக்கிறார்.

அடப்போங்கப்பா.. இனி நாம் காத்திருக்க வேண்டிய அடுத்த படம் "Richteous Kill". இதில் இவருடன் இணைபவர், ராபர்ட் டீ நீரோ. இரண்டு பெரிய தலைகளும் சேர்வது மட்டும் இல்லை, இவர்களுடன் இணைந்துள்ள குழுவும் கலக்கலான வேலைகள் செய்தவர்கள். 2008 வரை காத்திருப்போம்.

அதுவரை தசாவதாரம் பார்க்கலாம்.

பி.கு. - இப்பதிவில் நீங்கள் காண்பது "ஸென்ட் ஆஃப் வுமன்" படத்தில் குருடராக நடித்த அல் பசினோ ஆடும் டேங்கோ நடனம். காணக் கண் கோடி வேண்டும். வாய்ப்பு கிடைத்தால் அவசியம் பாருங்கள்.

Nalla Irungada !!

Karthik: hey keerthi

me: yes sir

Karthik: hows you ??

23:09 me: am doing good

Karthik: 65 tickets ....18th ..... sivaji !!

23:10 me: have any ?

Karthik: may not be...

dont know till the last moment

me: poda pudalanga

Karthik: is that a bad word ?

me: yeah

யே !! இது நம்ம கானா !!

மெட்ரோப்ளாகில் போட்ட இந்த போஸ்ட், சில பல பேர்களை கடுப்பாக்கிவிட்டது. அதை நீங்க மிஸ் பண்ணினா எப்படி.. இந்தாங்க, "அவர்கள் பெற்ற கடுப்பு, பெறுக இவ்வையகம் !".

ஸ்ட்டார்ட் மீசிக் !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

--

ஏ ! ஆட்டோ ஆள்வார்பேட்டை போகலாமா !!!!
ரைட்டு மாமா ! ரைட்டு மாமா !!
யே, மீட்டர் போடாமலே போகலாமா !!
தப்பு மாமா ! தப்பு மாமா !!

யே.. ஆவடி தாண்டினா அம்பத்தூரு..
அம்பத்தூரு தாண்டுனா கொரட்டூரு..
அங்கே இங்கே ஆளப்புடிச்சு க்ரவுண்டப் பாருடா..
இதுக்கு அப்பாலே க்ரவுண்டெல்லாம் கோடி ரூபாடா !

(ஏ ! ஆட்டோ...)

யே கொரட்டூரு தாண்டுனா வில்லிவாக்கம்..
அட வில்லிவாக்கம் தாண்டுனா ஐனாவாரம்..
நடுவுல இருக்குதடா ஐ சி யெப்புதான்..
யே அங்கதாண்டா செய்வாங்க ரயிலு பொட்டிதான்..

(ஏ ! ஆட்டோ...)

அடேய்.. ஐனாவாரம் தாண்டுனா புரசவாக்கம்..
யம்மா, புரசவாக்கம் தாண்டுனா யெக்மோரு..
யெக்மோரு பக்கத்துல செண்ட்ரலுடா
அட சென்ட்ரலுக்கு யெய்த்தால நம்ம பூங்கா நகருடா.

(ஏ ! ஆட்டோ...)

ஏ.. ஸ்ட்ரெய்ட்டாதான் உட்டுகினா மவுண்ட் ரோடு..
லெப்டாவே வுட்டுகினா மெரினா பீச்சு..
அட.. மவுண்ட் ரோடில் இருக்கு நிறைய தேட்டருங்க..
அங்கே நம்ம தலைவரோட படத்தத்தாண்டா காட்டுராங்க..

(ஏ ! ஆட்டோ...)

ஆமா.. மவுண்ட் ரோடு மேல போகும் ப்ளை ஓவரு..
அடியால பூந்து போனா நுங்கம்பாக்கம்..
பக்கத்தில் இருக்குதடா வள்ளுவர் கோட்டம்
அங்கேருந்து நேரா போனா கோடம்பாக்கம்..

(ஏ ! ஆட்டோ...)

கோடம்பாக்கம் பக்கத்துல வடபழனி..
அடேய் வடபழனி ரைட் எடுத்தா அசோக் நகருடா..
அங்கே புரியாம உள்ள போனா வெஸ்ட் மாம்பலம்டா
அட.. தெரியாம லெப்ட் எடுத்தா டி. நகருடா

(ஏ ! ஆட்டோ...)

டி. நகர் பக்கத்துல சைதாப்பேட்டை
சைதாப்பேட்டை பக்கத்துல கிண்டி அடையார்
அங்கேயெல்லாம் நமக்கொண்ணும் வேலையில்ல
நாம ஆழ்வார்பேட்டை ரூட்டெடுப்போம் சாலையில..

(ஏ ! ஆட்டோ...)

ஏ ! மறுபடியும் வந்தோமே மவுண்ட் ரோடு..
மாமா நிக்கிறாரு காக்கி சட்டைய போடு.
இதோதானே வந்துகினோம் ஆழ்வார்பேட்டை..
துட்ட எடுடா, இன்னிக்குதான் செம வேட்டை..

(ஏ ! ஆட்டோ...)

அண்ணே.. வெய்ட்டிங்கிலே போடுங்கண்ணே ஆட்டோவ
ன்னு காட்டுனேனே கமலஹாசன் போட்டோவ..
உள்ள போய் பாத்துட்டுவரேன் ஆண்டவர..
அவரு ஓகே சொன்னா அட்வான்ஸ் வாங்கி காசு தரேன்.

(ஏ ! ஆட்டோ...)

Why and Why Not !

The post below was written approximately two years before (June 2005).. I dont know how much I've changed in the two years, but the post still remain intriguing.. Wonder whatever happened to Latha, but what she had said is starting to make sense.

----

After I commented on Lazygeek about the availablity of Ponniyin Selvan on a Acrobat format, i got introduced to Latha, one of the last three mentioned on Lazygeek's book-tagging post. That was then, I read few of her posts, and they were good (and really big.)

So, i mailed her a "Why you should Blog" mail. I got back a "Why You Should not Blog" Call.

Here's the verdict.

"You do not blog, because what begins as a self-know habit ends up as write-for-others commitment. Two transformations - habit to commitment and self to others. You have to be careful about others reactions, so, you restrict yourself and restrict your content. You take things politically, and start acting formally. You end up being someone else, living in a virtual world. So, I better stick to reality."

Whoopa ! Any responses guys ?

Flower Petals

இது என்னது என்று தெரியாதவர்களை இப்படித்தான் திட்ட வேண்டும்.

சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்

காஞ்சிபுரம் வரதராஜப் பெருமாளை தரிசித்துவிட்டு, எல்லா கோபுரங்களையும் பல கோணங்களில் படம் எடுத்த திருப்தியுடன் வாசல் கோபுரம் வரை வந்தாயிற்று. பட்டை நாமத்தை போட்டுக்கொண்டு அங்கே ஒரு யானை நின்று கொண்டிருந்தது. "பலே வெள்ளையத்தேவா !" என்று கூட்டுக்குள் வைத்துவிட்ட என் கேமராவை வெளியே எடுத்தேன்.

எங்கிருந்தோ வந்தார் ஒரு மடிசார் கட்டிய ஐயங்கார் மாமி. அவசர அவசரமாக கோயிலுக்குள் சென்று கொண்டிருந்தார். சடாரென்று என்னைப்ப்பார்த்து திரும்பி "இந்த பொண்ணை ஒரு ஃபோட்டோ எடு" என்றார். அந்தக் குரலில் அதிகாரம் தொணித்தது. யோசிக்கும் வினாடிக்குள் நானும் ஃபோட்டோ எடுத்து விட்டேன். அச்சிறுமி தன்னை ஃபோட்டோ எடுக்கிறார்களே என்று சந்தோஷப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. க்ளிக் சத்தம் கேட்டவுடன் மாமியும் அச்சிறுமியும் விறு விறு என்று கோயிலுக்குள் விரைந்து சென்று விட்டனர்.

"அட்ரெஸ் வாங்கிண்டயா ?" என்றாள் என் அம்மா.. அப்போது தான் நான் சுயநினைவுக்கு வந்தேன். நான் எதற்காக ஃபோட்டோ எடுத்தேன். யாரை எடுத்தேன் ? ஒன்றும் புரியவில்லை. அந்த மாமியின் முகம் துளி கூட நினைவில் இல்லை. "அட்ரஸா ?" என்று கேனத்தனமாக முழித்தேன்....

"ஃபோட்டோ எப்படி வந்திருக்குன்னு காமிச்சியோ ?" என்றாள். "ம்ம்ம்ம்... இல்லையே !"..
பின் எதற்காக ? எதுவும் புரியவில்லை.. வீட்டுக்கு வந்து ஆற அமர ஃபோட்டோக்களை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.. இந்தப் படம் ஏதோ சொல்வது போலே உணர்கிறேன்.. என்ன என்றுதான் புரியவில்லை...

TATA Consultancy Services

You are looking at the biggest Techno campus in Chennai. It is still in the construction phase on the silent sands of Siruseri. (Sorry about the dull light, I couldn't get here in a decent time ). This, ladies and gentlemen, is the TCS Techno Park in Siruseri built over 70 acres of land. It is estimated to accomodate 15,000 engineers and 5,000 support staff. Cognizant, Xansa, Hexaware, Patni and many other IT Giants occypy the special economy zone, but TCS occupies this in style and grandiose.

The construction is designed by Uruguayan architects - Carlos Ott and Carlos Ponce de León. ZonaAmerica, an architectural solution provider of Uruguay, drives the construction in Siruseri from Uruguay. Approximately Rs. 668 Crores is being invested by TCS for this new facility, whose first phase that accomodates 3500 people might be ready before the end of this fiscal year.

--
Yeah ! Everything about Siruseri is state-of-the-art, except the road. I understand the operations in Siruseri are not in full swing. Yet, thousands of associates drive into this SEZ to make their daily bread. Inevitably, they commute by their company buses and the bus travels both Horizontally and Vertically. These roads are as awkward as they can get.

The 6-way IT Highway ends at Siruseri. Thats good news.. but the road-construction is far beyond. The works have reached only Perungudi until now. It would take more than a year for the works to progress towards Siruseri, unless they intelligently start a parallel work from the ending point.

I wish they start a secretariat there, and ask the CM to work from there.

Dollar Bodhai

கண்ணா.. ! இது அப்போ !!

powered by ODEO
ஆனால், இது இப்போ !!!

powered by ODEO

Huh !!! (Link)

Changed the song to suit the current state of affairs :)

Ini Ellam Sugame !

Arcot Road in 17th Century

He he.. the title was just to woo your attention. Now that I have it, this is the road towards Thirukkannapuram - a famous shrine of Sowriraja Perumal. Thirukkannapuram is a few KMs away from Mayiladuthurai. Someone has the sthalapuranam of this temple, let me know.

As for the road, I immediately liked the scene that unfolded, when the car took the turn into this road. What a pleasant experience to drive on this road !

Wish Chennai roads were as peaceful as this.

BOSS - Bachelor Of Social Service

சிவாஜி அம்மவிடம் - "அம்மா ! ஏம்மா என்னை கறுப்பா பெத்தீங்க .... ?" என்று கேட்க

அம்மா பாவமாக (வடிவுக்கரசி).. "வெள்ளையா பொறந்தா அழுக்காயிடுவியோன்னுதான்பா கறுப்பா பெத்தேன்..."

சிவாஜி டிரெய்லர் சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாமல் IBNLiveல் பின்னிப் பெடலெடுக்கிறது. டாப் டு பாட்டம் கலக்குகிறது டிரெய்லர். வழக்கமான அம்சங்கள் எல்லாம் நிறைந்த படு சூப்பரான மசால படம் போல இருக்கிறது. அது சரி..! ரஜினியிடமிருந்தும் ஷங்கரிடம் இருந்தும் வித்தியாசத்தை எதிர்பார்ப்பது என் தவறுதான்.

மேற்கண்ட உரையாடலை கேட்டவுடன் எனக்குத் தோன்றிய சந்தேகம், "ரஜினிக்கு, தான் கறுப்பாக உள்ளது குறையாக இருக்கிறதோ ?" என்பது. ஓரிரண்டு படங்கள் இல்லை, பலப்பல படங்களில் இவரது நிறம் குறித்து ஒரு உரையாடல் அல்லது ஒரு பாடல் வரி என்று ஏதாவது ஒரு தேவையில்லாத ஒரு விளக்கம் இருக்கும்.

"உடம்புதான் கறுப்பு.. மனசு வெள்ளை..." அப்பப்பப்பப்பா.. ! தாங்கலைடா சாமி.

அதெல்லாம் விடுங்கப்பா... ஜூன் பதினைந்தாவது வருவாரா ? இல்லை "தேவுடா ! தேவுடா ! அப்பீட்டு" என்று இன்னுமொரு கல்தா கொடுக்கப் போகிறார்களா... ?

டிரெய்லரிலேயே பயங்கரமாக படம் காமித்திருக்கிறார்கள். எனக்கு மூன்றாம் நூற்றாண்டுப் பழமொழி ஒன்று ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.... அது என்னவென்றால்..

"ஓவர் சீன், உடம்புக்கு ஆகாது".

What are the ODDS of getting EVEN ??

How many of you liked the other two ? I'm expecting "I liked the first one, not the second !".
Guess this movie would go under the category "Cult Movies".

I love both of them, and can't wait to see the upcoming Thirteen, given the fact I'm a Pacino fan.

"If all the animals along the equator were capable of flattery, then Halloween and Thanksgiving would be on the same day"...

LOL... LOL... LOL.. ROFTL

Will the Next Generation know what this is ?

I guess they wouldn't. And it is not a big deal if they don't.

This is a paddy field in a village where my grandfather lived and owned a paddy field. We had sold it out and moved to town and eventually the city. Now I'm on a different field.. not paddy but softwares. My ancestors were farmers.. in fact most of our ancestors would be farmers.

I don't know why I'm thinking of Varnashrama Dharma now !!!

Roof Top

Get the picture ?

Digital Photography - Lesser Fun ?

There was a time when I had a Nikon camera (something similar to KB10. A toy camera, you can say). No Zoom and no focus settings. I didn't even know what they were, then. But there was one thing about having this camera, that I dont find pleasure in my current DSC H5.

I used to buy Film rolls, once in two months. At my family conditions I could spare Rs. 75 for a Konica film. But after clicking the pictures, I need to develop and print. That could cost approximately Rs. 225 plus. This means effectively Rs. 300 for a photographic experience. This was expensive. I could buy geometry boxes, school bags, tiffin boxes and fancy straw water bottles. So, the rarest occassions when I was allowanced with a film roll, i was careful on my shots and made an optimal use of it. Lets say I load the camera with a film (that has 36), i would take pictures atleast until end of that month.

The deal is not money, or the no. of wasted pictures. The deal is the wait to see the picture I took at the beginning of the month.

I dont know for atleast 30 days, how the picture would come out.

நிற்க...

You may claim photography as an art, but the basic funda behind it is freezing the time. It records time, captures the moments and acts as a reference point for your memories of the occasion. I like the memory part of it.

When I order prints on a maxi, I used to insist that the prints be on Matt paper and not Glossy, simply because I wanted to tell those guys I was an expert (duh !) then. I also tell them that I was going to wait there for One hour and collect the pictures. That one hour I'm almost a husband of a pregnant woman inside the operation theatre. Finally the prints are delivered, and I quickly browse through them in the Studio itself. That's when I figure out that so many necks were cut. Some of them had blurred. Some of the close-up shots made dirty by the flash. One of them will be good. Certainly the best of the pack.

That is enough satisfaction for me. I pat on my back for that photo. The studios usually give a complimentary Film roll for every D&P (not sure if it exists now). I throw a mild surprise at them, take the film roll and walk out of the studio, almost shouting "Ill be back".

These printed photos go inside a big cardboard box, where age-old photos reside.

I frequent these photos every once in a while. Sit down and relax in the pool of memories. Every photo has a story, a history. I spend my time recollecting them. There are photos of my grandfather that my uncle took. When I touch his photo, and move my fingers on his face, I feel as though I feel his skin. Can't do that on a monitor can you ?

Digital Cameras certainly have minimized the cost of printing. You can keep shooting pictures without the worry of a film getting exhausted. No more parallelax errors. WYSIWYG (well, not all the times).

But how many of you print the photos from your Digital Cameras ? Ok, we store them on PCs. We have slide shows. We throw graphical presentations. But how frequently do we recollect the old photos.

This may not be true for all, but most of us click some meaningless photos in the name of art and store them on PCs. We loose interest in looking back at them, and eventually loose interest on all other photos as well. Eventually they eat up our Hard Disk memory and we start deleting photos.

What is the point in taking a photo, if you are not going to look at it later ?

How frequently do you look back at your photos ??

"அங்கே பார் ஏரோப்ளேன்!" என்றாள் அம்மா !
திரும்பிப் பார்க்கமலே விண்ணை நோக்கி டாட்டா சொன்னது குழந்தை...

(எங்கேயோ படித்து பிடித்துப் போன வரிகள்)

Poems Welcome !

Good ones so far -

ஒரு கூறை சன்லைட் !!! - (by KB)

ஓலையும் ஒளியும் - (by Shrikanth)...

ஏழையின் சூரியன்
ஓலையின் வழியே..... (By Tring Tring Prabhu)

கூரையப் பிச்சுட்டு
கொட்டும் சூரியன்... (By Vignesh)

ஓலையின் ஓட்டைக்குள் எங்கள் வாழ்க்கை தெரிகிறதா.. !
எங்களை அணைத்து நிற்க உதய சூரியனுக்குத்தான் மனமில்லை
இந்த சூரியனின் முகமாவது எங்கள் மீது திரும்பி இருக்கிறதே !... (By Sowmya)



Though the idea was to get Poems from you guys, these titles/ captions were good too. Keep them coming !!

Gifted with Music

Shrikanth rocks...

ஒரு பத்து வயது சிறுவன் பலூன் விற்றுக்கொண்டிருக்கிறான் !
என் பத்து வயது மகன் பலூன் வேண்டுமென்று அடம் பிடிக்கிறான் !

முறன்.

யானைக்கும் கால் வலிக்கும்

திருக்கடையூர் அம்ருதகடேசர் ஆலயத்தில் ஒரு நாளைக்குள் சர்வ சாதாரணமாக முப்பது சஷ்டியப்தபூர்த்தியோ சதாபிஷேகமோ நடந்துவிடும். இந்த ஸ்தலத்தில் அறுபது எழுபது எண்பதாம் கல்யாணம் செய்து கொள்வது மிக விஷேசம். ஏன் என்று ஆஃபீஸ் இல்லாத ஒரு ஆக்ஸிஜன் நாளில் சாவகாசமாக எழுதுகிறேன்.

இந்தப்படத்தில் நீங்கள் பார்ப்பது திருக்கடையூர் கோயில் யானையின் களைத்துப் போன கால்கள். இந்த யானையின் கடமை என்னவென்றால், கல்யாணம் செய்து கொள்ளும் வயதான தம்பதிகளை வாசலிலிருந்து கொடி மரம் வரை அழைத்துச் சென்று விட வேண்டும். பின்னர் அந்த யானைக்குப் பூஜை செய்வார்கள் - அதை ஏற்றுக்கொண்டு பின்னர் க்ளைமேக்ஸில் துதிக்கையால் ஆசிர்வாதம் செய்யவேண்டும். (யாராவது வாழைப்பழம் கொடுத்தால் அலட்சியமாக வாங்கி பாகனிடம் கொடுத்துவிடும்... டையட்டில் இருக்கிறது போலும்). எல்லாம் முடிந்தவுடன் மீண்டும் வாசல் வரை சென்று அடுத்த தம்பதியை அழைத்துவர செல்ல வேண்டும். அந்த இடைப்பட்ட நேரத்தில் அந்த யானை நின்று கொண்டிருந்த விதம் தான் நீங்கள் புகைப்படத்தில் பார்ப்பது. இரண்டு நிமிடங்களுக்கு ஒரு முறை காலை மாற்றி நின்றது.

யானைக்கும் கால் வலிக்கும்.

தமிழில் யானைக்கு இன்னும் இரண்டு பெயர்கள் உள்ளன. கண்டுபிடியுங்கள் பார்க்கலாம்.

UPDATE :

ரவிவர்மன் நான்கு பெயர்கள் சொல்லியிருக்கிறார்.
1. வேழம்
2. களிறு
3. படி
4. நாகம்

இதில் களிறு என்றால் ஆண் யானை. படி என்றால் பெண் யானை. நன்றி ரவிவர்மன்.

Mini Kshethradanam

Went out to Mayiladuthurai and few other places this weekend. It was a temple-trip. Kshethradanam, as they would say. Got a bunch of photos (as expected), coming soon on Avyukta.

மாயவரம் காளியாகுடி ஹோட்டல் தஞ்சாவூர், கும்பகோணம் வட்டாரங்களில் மிகப் பிரபலம். மயூரநாதஸ்வாமி கோவில் பற்றி தெரியாதவர்கள் கூட மாயவரத்தில் உண்டு. ஆனால் காளியாகுடி தெரியாமல் இருக்க முடியாது. பட்டமங்கலத்தெருவில் இருக்கும் இந்த ஹோட்டல் ஒருகாலத்தில் கொடி கட்டிப் பறந்தது. உபசரிப்புக்கும், சுவைக்கும் பேர் போன இடம். இன்று அதெல்லாம் இல்லை. ஹோட்டல் மட்டும் இருக்கிறது. மெனுவில் குல்சாவும், கைமா பரோட்டாவும் இடம்பெற்றுள்ளன. (இன்னும் வரும்...)

"நல்லது செய்தல் ஆற்றீராயினும் அல்லது செய்தல் ஓம்புமின்"

- கடைக்கு சென்று பத்து ரூபாய் கொடுத்து இன்று வெளிவந்துள்ள ஆனந்த விகடனை வாங்கி நூற்றி நாற்பத்தி ஒன்பதாம் பக்கம் படிக்கவும்.

The Big Boss

Mark your Calendars ! May 31. May 31. May 31.

Sivaji is the talk of the city. Almost every conversation begins with two major issues. "Chennai is burning like hell." and "when is Sivaji getting released ?". Well, I dont know when the heat will die, but Im sure Sivaji is all set to hit the screens on May 31. It is quite good a decision given the fact that Agni Natchathiram is supposed to be over two days prior to it.

The Music is already "THE MOST WANTED" on the Radios. With all the big names on the rolls, the movie should stand up to the expectations.

The first form of promotions have begun, in the form of Hoardings. Anyone on the Anna Flyover just cant miss the majestic billboard of Sivaji. Style ma ! Style ! Im sure Manish Malhotra (the costumer) has done his job well, and it shows up in most of the promo pictures.

I found the Raymonds bill board, right next to Sivaji hoarding. The Caption on Raymonds couldn't be more approporiate. What say ?

பூகம்பம் !

:)

Weapon of Mass Destruction !!!!!

முந்தய நாள் இரவு பத்தரை மணி. ஸ்வாமிநாதன் வீட்டுப் புதர்.

நான்கு ரவுடிகள் உள்ளே புகுந்தனர். சேகர்பாபு தன் செல்ஃபோனில் பேசினான். "பாஸு ! ஸ்பாட்டுக்கு வந்துகினோம்... ! நாளைக்கு மத்தியானம் சாமினாதன் எப்பிடி உண்மைய கக்கறான் பாரு.. பேமண்ட் ரெடி பண்ணி வெச்சுக்கோ !".

தனது சகாக்களிடம் திரும்பி.. "இந்தாங்கடா ! நாம நாளைக்கி மத்தியானம் ரெண்டு மணிக்குதான் வேலை ஆரம்பிப்போம். அதுவரைக்கும் மரத்தடில போய் ரெஸ்ட் எடுங்கடா"...

'சரிங்க வாத்யாரே !" - அனைவரும் சேகர்பாபு சொன்னதை சிறமேற்கொண்டு செய்தனர்.
---

அடுத்த காலை. ஏழரை மணிக்குள் பால் வந்தது. பேப்பர் வந்தது. காய்கறிக்காறர் வந்து சென்றார். எட்டு மணிக்குள் வேலை செல்வோர், பள்ளி செல்வோர் எல்லாரும் பறந்தாயிற்று.

பதினொன்றரை மணி. "வாத்யாரே !" என்று ஈனஸ்வரத்தில் அழைத்தனர் சகாக்கள். சேகர்பாபு, மடியில் கட்டியிருந்த பொட்டலத்தை தூக்கி, அவர்களை நோக்கிஎறிந்தான். என்ன எழவோ.. குடித்து அடங்கினர்.

ஒன்னே முக்கால். சேகர்பாபு விசில் அடித்தான். "போலாம் ! வாங்கடா ".

தடால் !!

முன்வாசற்கதவு பிளந்து உள்ளே நுழைந்தனர்..

தடால் !!

பெட்ரூம் கதவு. உள்ளே ஸ்வாமிநாதன், பதறியடித்து எழுந்தார். "டேய்.. யாருடா. நீ.. நீங்க் க்க".. கைகள் கட்டப்பட்டது.

"யோவ்.. சாமிநாதா.. மரியாதையா சொல்லிடு.. சின்னவரை பகைச்சுக்காதே ! யாரு சொல்லி செஞ்சேன்னு மட்டும் சொல்லு... "

"மாட்டேன்.. மா.. மாட்டேன்..."...

"வாத்யாரே.. இவன் இப்படியெல்லாம் கேட்டா சொல்லமாட்டான்... டேய்.. எல்லாம் வெளியே போங்கடா... வாத்யாரே.. நீயும் போ !".. என்றார் ஒரு வஸ்தாது..

அனைவரும் வெளியே போனவுடன், லுங்கியை மடித்துக்கட்டி, பனியனை மடித்துவிட்டு மீசையை முறுக்கி நம்பியார் மாதிரி சிரித்தான்.

கைகள் கட்டப்பட்ட ஸ்வாமிநாதன், பயத்துடன் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

சுவற்றோரம் சென்றான். "தேவையில்லாம என்னை கொடுமைக்காரன் ஆக்காதே ! சொல்லிடு..."...

முடியாது என்று தலைஅசைத்தார்.

"அப்பிடியா... இந்தா.. இதுதான் உன் கதி.." என்று ஃபேன் ஸ்விட்சையும், ஏசி ஸ்விட்சையும் அணைத்துவிட்டு ஓடி வெளியே சென்றுவிட்டான்.

ஹாலில் சேகர்பாபுவும் அவன் சகாக்களும் ஃபேனுக்கடியில் தண்ணி அடிக்க ஆரம்பித்தனர்.

பெட்ரூமிலிருந்து ஸ்வாமிநாதன் கதறினார்.

"என்னை விட்ருங்க... நான் சொல்லிடறேன்.. தயவு செஞ்சு ஃபேனையாவது போடுங்க... நான் எல்லா உண்மையையும் சொல்லிடறேன்..."

சேகர்பாபு அந்த சகாவைப்பார்த்து புன்னகைத்தான்.. "இது செம ஐடியாவா இருக்கே மாப்ளே !!!!"..

அனைவரும் ஸ்வாமிநாதன் பெட்ரூம் நோக்கி நடந்தனர்... சென்னையில் ஒரு வீட்டில்.

---.----

Image of the Week

This is a "as-it-is" photo. No photoshops. No image processing.
A simple long exposure shot.

Used a laser pen to imaginarily write on the wall, while the camera shutter is open for about 30 seconds.
And "Wow" was the result.

Give it a try on your cam. (for those of you who dont know, this is how my signature would look)

Divine Light or Divine Sound ?

Many people keep asking me, "Is this real photo ?".. Because they suspect that I'd use some photoshopping to make the picture look good.

Have a look at this picture... Natural light.. taken from behind the Pooja Almirah.

intriguing.. aint it ?

ம்ம்ம்ம்ம் !

"ஒரு கதை எழுதியிருக்கேன். படிச்சுப் பாரேன்" என்று நோட் புக்கை நீட்டினான் கிருஷ்ணமூர்த்தி என்கிற கிச்சாமி. சடாரென திரும்பிப் பார்த்தாள் கோசலை. "என்னது ? புதுசா.. கதையெல்லாம் ?,..." என்று ஒரு அதிர்ச்சியை காற்றில் விட்டுவிட்டு, மீண்டும் பொறிவிளங்கா உருண்டையில் ஐக்கியம் ஆனால். நீட்டிய நோட்புக்கை நீட்டியபடியே "நாழி ஒழியும்போது படிச்சுப்பாரு கோசலை !" என்றான்.

"ம்ம்ம்ம்" என்று சொன்னாள். அவள் அப்படிச் சொன்னால், அவள் கவனம் அவன் சொன்னதில் இல்லை என்பது பொருள். பொறிவிளங்கா உருண்டையை அமுக்கிப் பார்த்து "ம்ம்ம்.. ஆயிடுத்து. என்னன்னா சொன்னேள் ?" என்று திரும்பிப் பார்த்தாள். கிச்சாமி நோட்புக்கை நீட்டியபடியே நின்றிருந்தான். "கதையா ?".. என்று புன்னகைத்தாள்.

"உங்களுக்கு கதையெல்லாம் எழுத வருமா என்ன ?" என்று கை அலம்பிவிட்டு நோட்புக்கை வாங்கிக் கொண்டாள். முதல் பக்கத்தைப் பிரித்தாள். "தலைப்பே போடலியே ?" என்று கூறிவிட்டு பதில் எதிர் பார்க்காமல் தொடர்ந்த்து படிக்கலானாள். குக்கர் சப்தம் கேட்டவுடன் கோசலை வேகமாக பக்கங்களை புரட்டி எத்தனை பக்கங்கள் என்று எடைபார்த்தாள். "ஏயப்பா ! பெருசா இருக்கே ! மெதுவா படிக்கறேன்."

--
கிச்சாமி அந்தி சாய்ந்து வந்தான். ஒலியும் ஒளியும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த கோசலை, கடமை தவறாமல் காபி கலந்து கொடுத்துவிட்டு மீண்டும் டி.வி யில் ஐக்கியமானாள். கிச்சாமி, "என்ன படம்டீ இந்தப்பாட்டு.. ரொம்ப வித்தியாசமா இருக்கே!" என்றான். "ரோஜா ! புது படம்னா ! எல்லா பாட்டும் ப்ரமாதமா இருக்கு. சிலோன் ரேடியோல அடிக்கடி போடரான்".

ஊஞ்சலில் அவன் நோட்புக் மல்லாக்காக கிடத்திவைக்கப்பட்டிருந்தது. "படிச்சியா ?" என்றான். "கோசலை !". "ம்ம்ம்ம்... ?" "கதை படிச்சியா ?". "ம்ம்ம்ம்....". கண்கள் டி.வி. விட்டு அகலாமல் பதில்வந்தது.

ஒலியும் ஒளியும் முடிந்தது. "சாப்ட்டேளா ?". "ஆச்சு... கதை படிச்சியா ?"

ஊஞ்சலில் மடித்துவைத்திருந்த நோட்புக்கை எடுத்துப் பிரித்து, கடைசியாகத் தான் படித்த பக்கத்தை திருப்பி கிச்சாமியிடம் காட்டி, "இதுவரைக்கும் ஆச்சு.. இன்னும் இவ்வளவு இருக்கே" என்றாள். கிச்சாமி இன்னும் நிறைய எதிர்பார்த்தான்.

"இதுவரைக்கும் நன்னா இருக்கா ?"

"சினிமா கதையாட்டம் இருக்கு.. நன்னா எழுதியிருக்கேள். முழுசும் முடிச்சுட்டு சொல்றேன்" என்று நோட்புக்கை மீண்டும் யதாஸ்தானத்தில் வைத்துவிட்டு மற்ற வேலைகளில் மூழ்கினாள்.

---
ஞாயிறு. மதியம். தூங்கி எழுந்தான், கிச்சாமி. புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருந்தாள் கோசலை. அவனது கதைதான். மூன்று நாட்களாக அவனுக்கு சந்தேகம், அவள் படிக்கிறாளா அல்லது எனக்காக சும்மா பக்கங்களை மட்டும் புரட்டுகிறாளா என்று. இன்று நிவர்த்தியானது. உன்னிப்பாகப் படிக்கிறாளே !

"படிக்கட்டும். முடிவில் தானே அதிர்ச்சியான திருப்பத்தை வைத்திருக்கிறேன்... என்ன சொல்கிறாள் பார்ப்போம்.. இவளுக்குப் பிடித்திருந்தால் கோபிநாத்திடம் சொல்லி ஏதாவது பதிப்பகத்தில் சேர்த்துவிடலாம்..." என்று கிச்சாமி மனதில் ஓடியது.

சில நிமிடங்கள் சோபாவில் அமர்ந்து விட்டத்தை பார்த்தபடியே அமர்ந்து கொண்டிருந்தான். போர் அடித்தது. "ஏண்டி.. சினிமா போலாமா ? சாயங்காலம்.. ரோஜா நன்னாயிருக்காமே " என்றான்.

கவனம் சிதறாமல் "ம்ம்ம்ம்ம்...." என்றாள்.

முதல் முறையாக அந்த பதில் சந்தோஷம் தந்தது. கிச்சாமிக்கு.

Airbus in India

News has it that the Maiden A380 traveled the Indian Skies. Vijay Mallaya's cheque book has been put to good use. This would bring in chances for Kingfisher Airlines to make their business enroute to the US. JET has already made itself busy with Singapore / Malaysian operations. However JET had employed the usual Boeing 737 used in domestic transport to Singapore (not sure how it is now). My Sister tells me that JETs Boeing 737 are a little uncomfortable for a international trip.

Kingfisher redefined the economy class, with all the in-flight entertainment, and forced Jet into doing the same. A healthy competition amongst service providers, is always good news for the customers.

In other words, Oor Rendu patta Koothadikku Kondaattam , and vice versa.

But on an interesting perspective, when Kingfisher opted to buy Air Deccan it was gifted with a denial. The exact words were from Air Deccan chief G R Gopinath. ""He (Vijay Mallayya) may want to buy the moon but the moon may not be available for sale,".

Dhoda !

Ayyo Raama !

Mohandas Karamchand Gandhi: See mister Uppili, your son in law is also a mahatma!
Saketh Ram: No, I am not!
Mohandas Karamchand Gandhi: Most mahatmas don't admit they are one. Do you think I am a mahatma?
Saketh Ram: You will deny it if I say you are, So I shall deny you another denial sir.

(Taken from IMDB)

I chanced to see Hay Ram again for the Nth time at home.

Nagamani Mahadevan - She is the Vasantha Mami in this picture, if you guys remember. Well, if you don't remember here's who Vasantha Mami is.

வசந்தா மாமி முன் இருக்கையில் தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறார். பெருமாள் பிரகாரத்தைவிட்டு வெளியே வந்துகொண்டிருந்தார். அதனால் இவர்கள் கார் நின்றது.

பாஷ்யம் ஐயங்கார் (வாலி) : "சாந்தாகாரம் புஜகசயனம் பத்மனாபம் சுரேஷம் !. அக்கா ! பெருமாள்க்கா !" என்று வசந்தா மாமியை எழுப்புவார்.

வசந்தா மாமி கண் விழிக்காமல் இருகைகளையும் ஆசிர்வாதம் செய்வதுபோல் தூக்கி "நன்னா இருடாப்பா! " என்பார்.

This is one Mami, I've never seen in any other movies. But she acted fantastic in Hey Ram, even though her character was very minuscule. There has been a usual complaint that Kamal always employs his own set of actors all the time. Delhi Ganesh, Naasar, Vayyapuri, Santhaanabaarathy and more. Makes it sound more like a Drama troop. However, Hey Ram had extra-ordinary casting.

Hema Malini, Vaali, YG Magendran, Sowkar Janaki, VS Raghavan and many more showed up on tamil screen after a very long time. I wonder if they came back again. The question is how Kamal chose these people for these characters. Of course, his usual gang Delhi Ganesh, Naasar and Vayyapuri play minor roles in this movie. But whats wrong in employing them again and again, if they deliver quality ?

If you guys know something about Nagamani Mahadevan, do let me know.

Image of the Week

How do you take a picture like this ?
Well, looks like I've explained you. already !

Post #

900 useless, senseless, totally pointless posts.
And the bad news, it just doesnt stop here !

With Photoshop around, it is easy to play god !

If you couldn't connect the title, I suggest you click here (for original picture). I bet you'll know.

முக்காத செய்திகள்

முக்காத செய்திகள்.

ரெளடித்தனம் செய்த தொழிலதிபர் மீது தமிழக மக்கள் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம்.

நாரத கான சபாவில், டான் பாஸ்கோ பள்ளி செகண்ட் பி மாணவி ரேஷ்மாவின் அரங்கேற்றம் நடைபெற்றது. அங்கு செய்தி சேகரிக்கச் சென்ற நமது அப்பாவி ப்ளாகர் மச்சி நிருபர் "உங்க கொழந்தையோட சாகித்தியத்தை பரிசோதிக்கனும்.. கொஞ்சம் மன்மத ராசா பாடச் சொல்லுங்கோ" என்ற உடன் கொதிதெழுந்த ரேஷ்மாவின் தந்தை நிருபரின் சட்டையை பிடித்து அரங்கத்துக்கு வெளியே தள்ளினார்.

இதைக் கண்டித்து ப்ளாகர் மச்சி நிருபர் அரங்கத்துக்கு வெளியே பதினைந்து நிமிடங்கள் தொடர் உண்ணாவிரதம், அடுத்த அரை மணி நேரத்துக்கு மெளனவிரதம் என்று சத்தியாகிரக முறையில் போராட்டங்கள் நடத்தினார்.

இதை எல்லாத்தையும் விட கொடுமையாக, செகண்ட் பி மாணவி ரேஷ்மா அரங்கத்தை விட்டு வெளியே சொல்லும் போது வலது கை கட்டை விரலை மூக்கிலும் பாக்கி விரல்களை ஆட்டியபடியும் மூஞ்சி காமித்துக்கொண்டே சென்றார்.

பாதிக்கப்பட்ட நிருபர் தனது கையை கக்கத்துக்குள் இடுக்கி வைத்து "ஐ ! ஐ !" என்று பதிலுக்கு மூஞ்சி காமித்தார்..

பிறகு டீ கடை கோபாலிடம் "எனது போராட்டம் முழுமையான வெற்றி !" என்று அறிவித்துள்ளார்.

----

Hold on to my hands

Hold my hands, my sweet little girl, hold it tight.
Im so scared of the rough tides..
I've heard stories of them eating lives...
So, hold my hands and hold them tight.

Hold my hands, my dear papa, and dont you worry..
There are only little mermaids, little Nemos and cute lovable creatures.
It has got one yellow sun and one white moon, inside.
They are a part of nature.. and nature is meant to be just beautiful.. not scary.
So, hold on to my hands, my dear papa and just look at it as i do..

---------
Some father and daughter
Picture taken in Marina. Where else ? :)

WTF is this ?

I know this is simple for you to crack (when was anything difficult ?).

I have to admit this is Plagiarism - Some other person had taken a much better picture of this, and I wanted to attempt the same. Find this out, and I'll update with the Picture the other person has taken.

Saapdunga !

Credits : Keerthivasan, Shrikanth Kumar and Harris Jeyaraj

East and West

Would you believe both these pictures were taken, yesterday evening, at the minute ? May be you would, but it was so strange to me to have extreme different tints on the skies.

Eternal Sunshine of the spotless mind, heh ?

Yele !! Inge Paaaru le !

Meesic by Shrikanth Kumar

சந்தோஷத்தை தேடி... 2

தாமஸ் ஜெஃப்பர்ஸன் அவரது சுதந்திர அறிக்கையில் "உங்களது வாழ்க்கைக்கும், சுதந்திரத்துக்கும், நீங்கள் சந்தோஷத்தை தேடுவதற்கும் உங்களுக்கு இந்த நாட்டில் உரிமை உண்டு" என்று எழுதி இருக்கிறார். க்ரிஸ் கார்டனர் என்ற கதாபாத்திரம் வியப்பதும் இந்த வாக்கியத்தைத் தான்.

And it was at that time that I thought about Thomas Jefferson writing that Declaration of Independence. Him saying that we have the right to life, liberty, and the pursuit of happiness. And I thought about how he knew to put the 'pursuit' in there, like no one can actually have happiness. We can only pursue it.

ஆமாம் தானோ ?

உங்களால் முடிந்தால் ஒன்று செய்யுங்கள். ஒரு அறுபது ரூபாய் செலவு செய்து இந்தப் படத்தைப் போய் பாருங்கள். உத்தமமான காரியம் என்று இல்லை. புனிதமான படமும் இல்லை. ஆனால் அதில் சொல்லப்படும் ஒரு கருத்து, அந்த கருத்தை நியாயப்படுத்த காட்டப்படும் சம்பவங்கள் பசுமரத்து ஆணி போல நெஞ்சில் பதியும் என்பது நிச்சயம்.

கருத்து இதுதான் - "உங்களுக்கு ஒரு கனவு இருந்தால், அதை பாதுகாத்து வையுங்கள்".

If you Got a Dream, you got to Protect it.

தமிழில் இதுபோன்ற படங்கள் வராமல் இருப்பது நல்லது.

செல்வராகவன் எப்படி எடுப்பார் ? If you have a girl, you better protect her ! (LOL)

சந்தோஷத்தை தேடி...

மொக்கை போடும் ஆங்கிலப் படங்கள் எல்லாம் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்படுகையில், "பர்ஸுட் ஒஃப் ஹாப்பினஸ்" (Pursuit of happYness) ஏன் மொழிபெயர்க்கப் படவில்லை ? "முன்னூறு பருத்திவீரர்கள்" (ஆங்கிலத்தில் 300) தமிழகத்தில் சக்கை போடு போடுகிறது.

தமிழர்கள் பாரபட்சம் பார்க்காதவர்கள். ஆங்கிலப் படமாக இருந்தாலும் நல்ல படங்களை அங்கீகரிக்க மாட்டார்கள்.

"பர்ஸுட் ஒஃப் ஹாப்பினஸ்" - வில் ஸ்மித் பேரற்புதமாக நடித்த படம். "கனவுகளை பாதுகாத்து வையுங்கள்" என ஓங்கி உரைக்கும் படம். இப்படம் உலக விமர்சன அரங்கத்தில் வேறுபட்ட விமர்சனங்களை அள்ளியது. சிலர் தூக்கி வைத்து கொண்டாடுகிறார்கள். சிலர் "ம்க்கும் ! இதெல்லாம் நல்ல சினிமாவா ?" என்றும் கேட்கிறார்கள்.

நான் பார்த்த வரையில் (நான்கு முறை பார்த்துவிட்டேன்), நான் கற்றுக் கொண்ட விஷயங்கள் பல. படம் நத்தை போல மெதுவாக நகருமாதலால் படத்துக்கு நடுவே யோசிக்க முடிகிறது.

இந்த "பர்ஸூட்" என்ற வார்த்தை பற்றி வில் ஸ்மித்தின் சம்பாஷனை சில நிமிடங்கள் யோசிக்க வைத்தது. அமெரிக்காவின் டிக்ளரேஷன் ஓஃப் இன்டிபென்டன்ஸில் இந்த வாக்கியம் வருகிறது.

என்ன வாக்கியம் கண்டுபிடியுங்கள்.. நாளை தொடருகிறேன்.

Chennai City Traffic Update

Ye ! Varudhu Varudhu !

Coming Soon

"Whats wrong with the weather in Chennai ?" someone asked me, while wiping the sweat on his forehead. It was sultry, while the weather was cloudy. It was as if it was going to rain - but it didnt. It should have been atleast a little cold for that cloudy morning - but it wasnt.

I told him, searching my pants for my handkerchief.. "Well, I've been in Chennai all my life. And Weather, here, was always like this - Unpredictable..".

Now, let me show my hospitality to you. If you are planning to come to Chennai in the next two months, I have one word for you - DONT !

Shrikanth Concert

powered by ODEO

Shrikanth, my friend, was doing a stage performance yesterday.

It is a usual event in the locality, a 10 day music festival. And this time Srikanth got an opportunity, and seems he did good. I couldn't attend it due to my hectic work schedule. Thanks to KB for capturing the event, and recording it on a iPod. Here's his final number from the concert.

My parents were totally excited about his performance, and he threw a delight yesterday evening. He received great appreciations, great recognitions. Beyond everything, the feeling of making a stage performance successfully is ecstacy.

Good Work Shrikanth. I guess Srikanth would be posting the pictures on his blog.

I forgot to mention somethings to you. Dachu is a great fan of Shrikanth (and so is Teja). So, when he knew Srikanth was performing, in the opposite house (the stage was atop my opposite house), he was trying to photo-shoot from the balcony, in his toy camera. And KB was creative enought to catch it. Good work KB.

பக்கோடா

சட சட என்று ஜன்னலுக்கு வெளியே மழை பெய்து கொண்டிருந்தது.

காற்றில் அடித்து ஜன்னல் வழியே வந்த சாரலை எல்லாம், ஜன்னல் கம்பியைப் பிடித்து ஆனந்தமாய் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தான் அர்சித். ரோட்டில் வழிந்தோடும் மழை நீர் தெரிய எம்பி எம்பி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். இதுவல்லவோ ஏகாந்தம் - பள்ளி விடுமுறையில் மழையை அனுபவிப்பது. வெளியே செல்லக் கூடாது என்பது அம்மாவின் கட்டளை.

"அம்மா ! சாப்பிட ஏதாச்சும் இருக்காம்மா ?"....

கூட நின்று இதையெல்லாம் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த செளம்யாவிற்கு அர்சித் கேட்ட கேள்வி மனதில் ஏறவில்லை.

"என்னடா ?"
"சாப்பிட ஏதாவது...."

ஆஹா ! கொட்டும் மழையில் சுட சுட ஏதாவது உள்ளே சென்றால்.. பரமானந்தம் !

"செய்யலாமே... நீ பார்த்துண்டு இரு.. நான் செஞ்சு கொண்டு வரேன்... " -சமையலறைக்குள் மறைந்தாள்.

மழைத்தூரலிட்ட போது ஒரு மண்வாசனை வந்து மறைந்து போனது. அதனோடு கலந்து இப்பொழுது பக்கோடா வாசனையும் வந்தது..

"ஹய்ய்ய்யோ !!! அம்மா.. பக்கோடாவா ? ஹெஹேய் " என்று அர்சித் குதித்துக் கொண்டே கேட்டான். ஒரு தட்டில் வெங்காய முறுவல்களோடு கொதிக்கும் பக்கோடா (பக்கோடா - தமிழ்ச் சொல்லா ?) வந்து கொண்டிருந்தது. சிறிது நேரம், இருவரும் ஏக வயதினராய் மழையை ரசித்து, பக்கோடாவை ருசித்தனர்.

சடாரென்று நின்றது மழை. கடைசி பக்கோடாவும் தட்டிலிருந்து விடை பெற்றது.

"அம்மா.. மாடிக்குப் போகலாம்மா.. ப்ளீஸ்.. ப்ளீஸ்.. மழைதான் நின்னுபோச்சே.. போலாம்ம்மா..."..
செளம்யாவிற்கும் ஆசைதான்.. "வா போலாம்.. "

பச்சை பாசி படர்ந்து சில இடங்கள்... உதிர்ந்த இலைகள்.. அந்த இலைகள் மீது தூய நீர்த்துளிகள்.. மெல்லிய காற்று... மழை நின்றுவிட்டதா என்று கையை நெற்றிக்குமேல் வைத்து நோட்டம் பார்க்கும் காக்கா.. கொத்தனார் செய்த பிழையால் நீர் தேங்கி நிற்கும் சில இடங்கள்.. என்று மாடி காட்சி அளித்தது.

அர்சித் தேங்கி நின்ற தண்ணீரில் காலை விட்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். அவனது குட்டி குட்டி சந்தோஷங்களையெல்லாம் பார்த்து புன்னகைத்தாள் செளம்யா. சோம்பல் முறித்து வெளியே எட்டிப்பார்த்தாள். மனித நடமாட்டம் மீண்டும் தெருவில். அது பல சிந்தனை ரேகைகளை அவளது முகத்தில் எழுதிச் சென்றது.

ஒடிவந்து அம்மாவின் கையை இழுத்தான் அர்சித். அம்மா வரவில்லை.. "என்னம்மா பாக்கறே ?". அவனும் எட்டிப் பார்த்தான். அவன் கைகளை இறுகப் பிடித்து.. "எட்டிப் பார்க்காதே.. விழுந்துடுவே..."...

"இந்த மழை.. லீவ்.. அம்மா.. வீடு.. எல்லாம் இன்னிக்கு ஜாலியா இருக்குல்லே.." என்றாள், வெளியே பார்த்தபடியே...

அர்சித் தலை ஆட்டினான். அவள் பார்க்கவில்லை.

"ஆனா இந்த மழை எத்தனை பேருக்கு ப்ரச்சனை கொடுக்குது... ப்ளாட்ஃபாரத்துல இருக்கறவங்களுக்கு இந்த மழை நல்லது இல்லேல்ல ?"

அர்சித்துக்கு புரியவில்லை.

"சிலருக்கு நல்லதுன்னு நடக்கறது.. சிலபேருக்கு கெட்டதா முடிஞ்சுடுது.. "
"...."
"இல்லே ?......"..

சில வினாடிகள் போயிற்று. செளம்யா பார்வை நகற்றி அர்சித்தைப் பார்த்தாள்.

அண்ணாந்த்து அவள் பேசுவதை புரியாத முகபாவத்தில் வைத்துக்கொண்டிடருந்த்தான்.

"என்ன ?" என்றாள் அம்மா.
"கீழே போய் இன்னும் கொஞ்சம் பக்கோடா சாப்பிடலாமா ?" என்றான், அர்சித்.

Image of the Week

You might want to have a closer look - Here.

Let me know what you think this is. I will tell you if you thought right, tomorrow.

Home (defn) - An environment offering security and happiness

Sorgame Sendraalum Adhu Namma Veettai Pola Varuma ?
Of the series of photos I keep taking my house, this becomes my wallpaper more than frequently. (Mahalakshmi is the name of the Graham).

The walk on this area of my house, when it is inward, is the happiest. This passage tells me "Dont you worry ! Just a few steps before you reach Care and Affection. Just a few steps before you reach... - Home".

Most of the Senior readers (! now whats that) of Avyukta know how much I miss home, when Im off to Mumbai. There's something I do, immediately as soon as I land back. I throw the Suitcase, switch on my Avyukta (PC) and play Ilayaraja's "Hey.... thanthana thanthana thanna !!" in full volume and lay down on the plain floor.

Some educated man can clearly express that feeling in more understandable words.. but to me that feeling is simply called "Home !".

இராமதாஸ் மிரட்டினாரோ என்னவோ தெரியவில்லை... சிவாஜி படத்தில் உதித் நாரயன் மிக அற்புதமாக பாடியிருக்கிறார்.

"விண்வெளி தலைக்கு மேல் திறந்ததோ.. அடடா !
அந்த வெண்ணிலா வீட்டுக்குள் நுழைந்ததோ..
அது என்னுடன் தேனீர் கொண்டதோ !!"

சாதாரணமான பாடல் வரிகள்தான். வறண்ட தமிழ் கேட்டவர்களுக்கு அற்புதமாகத் தோன்றலாம். ஆனால் ய,ர,ல,வ,ழ,ள உதித் அண்ணன் அதிகமாக அழகாக உச்சரித்துள்ள பாடல்.

தமிழின் அழகு இடையினம் தான். உதித் நாரயன் மீது அதைக் கொலை செய்த குற்றச்சாட்டு நீங்காது போல இருந்தது. ஆனால் இந்த தடவை கலக்கி விட்டார்.

ஒரு விஷயம். உதித் நாரயன் மீது குறை சொன்னவர்கள் (நான் உட்பட) இந்த வெண்பாவைப் படித்து தங்களது உச்சரிப்புத் திறன்களை சோதித்துப்பார்த்துக் கொள்ளலாம்.

கண்ணன் எழுதியுள்ள பாடலின் பொருள், அவர் ப்ளாகில் பார்க்கலாம். ஆனால் பொருளைவிட, இந்தப் பாடல் இடையின எழுத்துக்களால் மட்டுமே இயற்றப்பட்டதை கவனிக்கவும்.

வல்லவ ரல்லார் வளையாரா? வாயவிழ
வில்லவரே! வாயாரை வேல்விழியால் - வெல்லுவீ
ருள்ளவரில் வாழ்வுளா ரில்லவரே! யாழுளா
ரள்ளுவ ருள்ளவரை! யார்?

ஆயுத எழுத்து படத்தில், மைக்கெல் ஜெயிலில் புவியியல் பாடம் நடத்திய பின் ஒரு மாணவர் சொல்லுவார் !
"வாவ்.. சான்சே இல்லடா ! செத்தாலும் புரியாது !"....

நல்லவேளை.. அவரே பொருளுரையும் கொடுத்து இருக்கிறார்.

Birthdays and Chennai

Did you know that inside the city, birthdays of kids have taken a new form ? Probably you knew, but I wasn't aware of such things until the recent past.

Especially for One and Two year kids, a huge cake is ordered. The cake indefinitely takes the shape of a Mickey Mouse and costs Rs. 800 plus approximately.

Thats not it, gentlemen. You might need to decorate the cake with a fancy Candle, which is in the shape of a Lotus. Upon lighting it, it blossoms, and glows and sings the "Happy Birthday" song, avoiding the peril of a few gorgeous voices attempting to sing and scare the kid.

If you've got them, then you should get another "Snow Spray" which would spurt out foam and it feels like you are in a Snow World, while cutting your cake. It is quite possible that this thing spoils the cake. Take caution, or you might loose out Rs. 800 on the spray of Rs. 40.

There's another Jigina Explosive, you will be compelled to buy, that busrts out and forms an icing on the form already sprayed. So, right at the moment of Cake-cutting, we ensure everyone looks funny.

Well, it is also essential that you have decorated the home with a bare minimum population of 25 baloons. Color papers and any other add-on is permissible. However, make sure they stick to the wall until the required time. And also make sure, they get out of the wall after the celebration. Sometimes, the way we stick it, it leaves a mark on the wall. Memories are welcome, but not on walls as patch marks.

Lets say you are inviting a few kids and their parents to the party, then you should go another mile further. Buy the fools-cap. Gift baloons. And some gifts to the kids.

WHAT ? Arent we supposed to be expecting Gifts ? Why should we be getting them gifts ?

Well, thats the trend.. and you better not question them. Buy some gifts worth Rs. 150 per kid, and please please please buy enough. It is a crime to give some kids and run short of stock when another kid walks in.

So, are you going to let your guests walk out with just a small piece of Cake ? You'd need to arrange for food, mostly a light dinner. This depends on the crowd you are expecting. Don't get too excited and make the food grand. Make it simple and digestible.

Take photos, and record the memories.

Uff.. all these things cost a lot. Atleast Rs. 5000 or more.
But then, let me put it in Mastercard terms.

One Full Cream cake - Rs. 800
Food for the guests - Rs. 4000
Decorations and gifts - Rs. 1200

One hell of a celebration, and tons of memories - Priceless.

There are **Many** things Money cant buy. For everything else, well, there's no Money and I cant buy. :)

த்ரில்லிங்காக மெஸெஜ் அனுப்புவோர் சங்கம

இமெயில் வாசிக்கும் ஜாதியில் பல உட்பிரிவுகள் உண்டு. அதில் முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டியவை "கன்வேயர் பெல்ட்" மற்றும் "டெட் என்டர்ஸ்".

கன்வேயர் பெல்ட் ஜாதி மக்கள், எந்த இமெயில் வந்தாலும் இந்தப்பக்கம் ஒரு இருபது இத்துப்போன இமெயில் ஐடிக்களுக்கு ஃபார்வர்ட் செய்வர். "அபூர்வமான பிள்ளையார் படம். முப்பது பேருக்கு சாயங்காலத்துக்கு முன் அனுப்பவில்லை என்றால் தும்பிக்கை முளைக்கும்" என்று சில. "வாழ்க்கை என்பது.." என ஆரம்பித்து அறுக்கும் சில பவர்பாயின்ட் அன்பளிப்புக்கள் (!).

சில சமயம் பழக்க தோஷத்தில் உபயக்ஷேமம் விசாரித்து வரும் பெர்சனல் லெட்டர்களையும் ஃபார்வர்ட் செய்து பிறகு அதற்கு பிரதி உபத்திரவமாய் மற்றொரு "Ignore this please" அனுப்புவர். ஹைதர் அலி காலத்து ஆறு எம்.பி கொள்ளளவு பெற்ற இமெயில் முகவரிகள் இந்த ஜாதி மக்களின் இம்சை தாளாமல் வீங்கி வெடிக்கும். காலை பார்த்துவிட்டு மதியம் பார்த்தால் இன்பாக்ஸில் இருபது முப்பது இமெய்ல் உட்கார்ந்திருக்கும். பைசா ப்ரயோஜனப்படாத இமெயில்கள் பதினைந்தாவது இருக்கும்.

இப்படி இந்த ஜாதி இருக்க.. இதற்கு நேர் நேர் எதிரெச்சமாக இருக்கும் ஜாதி தான் "டெட் என்டர்ஸ்". நான் கிட்டத்தட்ட இந்த ஜாதியின் சங்கத்தலைவராக இருக்கக் கூடும். "முட்டுச்சந்து" என்று கூட சொல்லலாம்.

இந்த நபருக்கு வரும் ஒரு இமெயிலும் ஃபார்வர்ட் என்ற பெயரில் வெளியே செல்லாது. வேலைக்கு நடுவில் தனக்கு வந்துள்ள கோடானு கோடி ஃபார்வர்டுகளை ப்ரதான மந்திரி பொதுமக்கள் மனுக்களை அலட்சியமாக நோட்டம் விடுவது போல பார்த்துவிட்டு டிலீட் செய்வார். வேலை மெனக்கெட்டு அதை அவருக்கு அனுப்பியவருக்கு ஒரு அக்னாலெட்ஜ்மென்டோ ரிப்ளையோ கிடைக்காது.

ஃபார்வர்ட் அனுப்ப மிகத்த்குதியான லெட்டர்களையும் இவர்களைத்தாண்டி அனுப்புவது இல்லை.

எஸ். எம். எஸ் தொழில் நுட்பத்திலும் இவ்வாறு ஜாதி பேதமை பேசலாம். சதா சர்வ காலமும் இஸ்க்கான் பக்தர் பைக்குள் கையை விட்டு ஜபம் செய்வது போலே.. கட்டைவிரலை கீபேடில் தட்டிய வண்ணமாகவே பலரை சென்னையில் பார்க்கலாம். சில டைப்பிஸ்ட்டுக்களை விட வேகமாக அடிப்பார்கள் என்பது எனது ஊகம். இவர்கள் பக்கம் பக்கமாக அனுப்பும் செய்திகளால் "Short Messaging Service" என்ற பெயரையே மாற்றப்போவதாக பேச்சு அடிபடுகிறது.

இதிலும் நான் "டெட் என்டர்" ஜாதி தான். ஆனால், இன்று எனக்கு வந்த ஒரு எஸ். எம். எஸ் என்னை எல்லாருக்கும் அதை அனுப்பச் செய்தது.

அது தான் இது.

கடந்த வருடம் ஜூன் மாதம் நடந்த ஒரு கொடுமையான சம்பவம்.
நாலாம் தேதி காலை சரியாக எட்டு மணி.
சுமதி என்ற அந்த அப்பாவிச் சிறுமி, அவளது சொந்த அப்பா மற்றும் வினாயகம் என்ற ஆட்டோ டிரைவரால் வீட்டைல் இருந்து கதற கதற இழுத்துச் சென்று


..
..
..
..
..
..
..
..

எல். கே. ஜி யில் சேர்க்கப்பட்டாள்.
-பை த்ரில்லிங்காக மெஸெஜ் அனுப்புவோர் சங்கம்.

நிஜம்மாகவே சிலர் வித்தியாசமாக சிந்திக்கிறார்கள்.
ஆனாலும் எல்லோருக்கும் அனுப்ப பொறுமை இல்லை. ஒரு சிலருக்கு மட்டும் அனுப்பிவிட்டு ப்ளாகில் போட்டுவிடலாம் என்று விட்டு விட்டேன்.

ஆனால் ஒன்று. யாராவது "Chain eMails"ன் மூலம் மின்சாரம் தயாரிக்கும் முறையை கண்டு பிடித்தால் போதும். எந்த வருங்கால சந்ததிக்கும் எனர்ஜி ப்ரச்சனையே வராது.

Read Crash, if you havent.
It is not about the style like what people have commented.

Its about how much we bump into each other, and become a reason for something in someone's life.

Think about it.
Shylu had commented the story obvious in fabricating the events for narrating the stream, deliberately. Thats true. But I think that's how life is. Don't you think so ?

Look Who's back in town !!

Guess ! Guess, Guess !!
You might get it right, and for that reason, this picture becomes the Image of the Week, inevitably.

Crash

Loyola College

"Lunch ?"
"No, Xavier. I've got some problem with my stomach today. Planning to skip lunch. You guys carry on..."

Anbunathan was issuing applications for courses commencing that academic year. And he wasnt having a lunch break. He needed a break after a busy morning session. But he didnt quite like the attitude of Xavier since morning. He was true about the Stomach upset, but he would have gone out for a break if only someone else other than Xavier had called.

Middle of Some road in Chennai

Nithyanandham was going bonkers. He searched for the worst of words. It took him four years for him to think about a car and buy it. And in matter of seconds, someone slammed down on it with his bike. Bunch of crappy drivers put a dent on every good looking car. But before he could get down and start firing... the kid on the bike used the signal and went on top speed. He was gone. Nithyanandham was pissed off.

Indian Bank

Madangopal gave his passbook to the teller. She gave him back after making an entry. He did notice her gaze at him, when she saw his balance on her computer screen. That was a big sum of money. But not quite enough to manage his daughters marriage. He looked at the pass book. He needed one more lakh. In a matter of three weeks. He came out of the bank and crossed the road. "Porambokku !!" some one shouted. Madangopal was out of his minds. How can me make that much money, in that little time. He went into the bus stop.

Some Italian Restaurant in Chennai

"I just got in honey !". Amruthavalli was waiting for her lover boy, viewing the busy road from inside the restaurant. What a pleasant afternoon. She saw the security, yelling at people parking their bikes. Now, thats rude behaviour towards customers. Another bike came in, and the security yelled at him not to park there and asked him to park elsewhere instead. Another bike came in.. Wow. What a couple. Adorably romantic. They came in and sat next to her table. The guy took her hands and softly took it to his chin and felt the softness. Amruthavalli was aroused. Thats mighty romantic.

---------------------
Main Story

"Idhukku onnum korichal ille..." first this sound of mom came from the kitchen. Then dad came out with a sunken face and a Ketchup bottle in his hand. Sanjay was watching this from behind the Friday Review paper. Sanjay should have watched this too long, that it procked the ego of his dad.

"What ?" he asked. "Nothing dad" Sanjay said.
"Did i not ask you to get application form today ? Have you got it ?"

Uh .. oh ! Dad is now going to show all the anger he has on mom over me.
"Illa dad. Ill buy that tomorrow. Im going out today..."

"I want it done today. and now. Get out now... when do you think you are going to get responsible. All this money and luxury didnt come in a single day.."

Whoops ! Should leave before the next para starts.. Sanjay thought and left out. He had to go out for luch to some Italian Restaurant. He cant keep her waiting. But he had to get the application form as well. Otherwise he wouldn't get his allowances for the next day. Shit ! Shit ! Shit ! He took out his Yamaha and raged on the road.
---
"Lunch hoursaam.. podalanga.. why dont they give the applications continuously. How many people are waiting".. Sanjay heard someone say just as he was parking the bike in Loyola College. Shit ! Shit ! Shit ! He dials her number. "Sweet little darling..." and on goes the conversation. You don't want to eaves drop on some romantic conversation. Or do you ? Anyways, Sanjay disconencts the call and looks at his face on the bike mirror. Damn ! She is already there. Should I start there or Im already here. Let me give an attempt.

He walks into the Application issuing counters. B.Sc.. MCA... MBA... ah ! There it is. B. Com. Wow. This counter was open. There was some one issuing applications unlike other courses that were stranded due to Lunch hours.

"One B.Com application".
Anbunathan issued the application. "125 rupees.."..
---

Wow ! That was easy. Sanjay was on the road, on the top gear. Problem solved. That was so easy. He was so happy that he had completed one of his responsibility. Out of these thoughts, now he was thinking of how romantic the day should be, from now on. Should I buy her flowers ?

"Endrendrum Punnagai ! Mudivillaaa" Screech !!!
Some a**** walked across the road. Senseless idiot. Sanjay would have run over him, had the brakes failed. And both lives would be in trouble.

"Porambokku !!" he shouted at Madangopal. He waved his middle finger at him. Silly idiots.

Loosing his cocentration he didnt notice the Signal and bumped into a Santro. Whoops. !! Not now. Damn. There was a fat driver, who started shouting out of the car window. The signal went green. Wow. this is a good chance. And before even Nithyanandham got out of his car, Sanjay speeded through the traffic and fled away. He looked into the rear view for a longer distance. The Santro wasnt following. "Endrendum Punnagai !!... yahheey !" escaping a possible avalanche of bad words and a probable Charge sheet was even more thrilling than a safe driving.

In the next signal "ayyaa... saami". A dirty beggar. The type of mood Sanjay was in, got him Ten Rupees.
----

He saw Amruthavalli sitting inside the restaurant. "Indru naan meendum meendum pirandhen un oru thuli paarvayile !!".

"You fool ! Dont park here".
"What ?"
"yea !you lover boy ! filthy rich people. You guys have no other way of spending money, huh !.. take the bike there...dont park here..."
"hello mister.. talk with some respect.." Sanjay was already angry.
"respect, huh ! you dont deserve one. You come to woo some girl in a posh restaurant.. why do you deserve respect..."

That was a breaking point for Sanjay. He caught the security's collars. He could smell liquor from him. The bloddy fellow is drunk.

Palaaar ! "Edra kayya !"

The security slapped Sanjay, and that Sanjay didnt expect. The Manager came running from inside, and two others. They separated the fighting parties. Manager yelled at the Security "What are you still doing here.. ? Dont you understand.. You were fired long back. Get the hell outa here. !"

Sanjay's hands were trembling. He wanted to bounce back on the security, but was calmed down by the manager. He went in the restaurant with uncontrolled anger. Amruthavalli wasnt looking at all this. She was carefully watching the romance on the next table. Sanjay came fast and slammed into the seat.

"Hey !honey ! you made it on time.." Amrutha giggled.
Sanjay was not in the moods to surrender to her sarcasm. He drank the whole glass of water in a gulp. No one slapped him since 10th std. Amruthavalli took his hands slowly and took it to her chin.

Sanjay reflexed and pulled his hands out. "Pchch ! " he said and watched out of the window. The Security was walking out slowly.

Anbunathan was relaxing on his chair. All applications sold out.
Nithyanandham was still on the middle of the road.. looking at the dent on his new Santro.
Madangopal was on the bus towards home, still worried.
The dirty beggar ordered a beedi packet in the shop.
The drunken security was on the road. His eyesight slowly blurred.

Amruthavalli's smile on her face faded away slowly.

அப்போ தான் பிச்சை கறுப்பே !
இப்பொத்தான் செக்கச் சிவப்பே !

எப்போதும் பச்சை தமிழன் ! - Yes !!

அட அட அட ! அசத்துது உன் ஸ்டைல் !!

"ஒரு கூடை சன்லைட்" என்ற பாடல் எப்படிப்பட்ட வரவேற்பைப் பெறுகிறது என்று நான் பார்த்தாக வேண்டும்.

அப்டேட் :

அட ! அட ! அடடா !
"அப்பத்தா வெச்ச கறுப்பே" என்பதை கடிச்சுத்துப்பி பாடகர் பாடியதை நான் பிச்சைக் கறுப்பே என அனர்த்தாமாக எடுத்துக் கொண்டதற்கு ரஜினி பக்தர்கள் சம்மேளனம் மன்னித்து ஆட்டோ அனுப்பாமல் அனுக்ரஹிக்கனும்.

இருந்தாலும் எனது கற்பனாக்ருதியை நீங்கள் பாராட்டியே தீர வேண்டும்.

"கனி தேடும் கலகக்காரா
கண் தடவும் கந்தளமாறா !"

கமலஹாசனுக்கு "கற்க ! கற்க !" மாதிரி, ரஜினிக்கு "ஒரு கூடை சன்லைட்" அமைந்துள்ளது. பின்னி பெடலடுக்கிறது இந்தப்பாடல். ஷங்கர் எப்படி இந்தப்பாடலுக்கு உயிர் கொடுத்திருப்பார் என்று நினைத்துப்பார்ப்பது வீண். ஸ்லோ மோஷனில் ரஜினியை நடக்கவைத்து எனனுடைய காமிராவில் படம் எடுத்தால் கூடப்போதும். அனைத்து ரோமங்களும் வானம் பார்த்து நிற்கும். அத்தனை ஸ்டைல்.. இப்பாடலுக்கு உயிர் இசைப்புயலோ, கவிப்பேரரசோ தரவில்லை. ஸூப்பர் ஸ்டார் கொடுத்திருக்கிறார்.

சிவாஜி - திரைப்படமாக இல்லாமல், ஒரு வைபவமாக நடக்க வேண்டும். நடக்கும்.

I love celebreties being celebrated.

ஜன்னல் வெளிச்சம்

என் வீட்டு ஜன்னல் கம்பி எல்லாமே கேட்டுப்பார் !

Liked the light in the picture, though it could have been much better.

BTW, Sivaji stills paarthacha ? illaya ? achchacho ! Deiva kutham aache !!!

மயிரிழை

தில்லு முல்லு படத்தில் "மூக்குக்கு கீழே ! தம்மாதூண்டு... " என்று ஒரு டையலாக் வரும், மீசையை பற்றி.

நமது பல ஹீரோக்கள், மீசை எடுத்தால் கூட கெட்டப் சேஞ்ச் என்று நினைக்கிறார்கள். அந்த காலத்து எம்.ஜி.ஆர் கன்னத்தில் மச்சம் வைத்து வந்த்தால் கூட நம்பியாருக்கு அடையாளம் தெரியாது. கமல் உயரம் குறைத்து, பருமன் ஏற்றி, உடம்பு எல்லாம் ரோமம் மழித்து என்று மெனக்கெட்டு பாராட்டு வாங்குவதை விட, எம்.ஜி.ஆர் ஒரு மச்சம் மட்டும் வைத்து வாங்கி விடுவார். மைக்கெல் மதன காம ராஜன் படத்தின் ஒரு காட்சியில், பிரபலமான மீசை உள்ளவர்களின் படங்களை ராஜு வீட்டில் காமித்திருப்பார். சார்லி சாப்ளின் படமும் அதில் இருக்கும் என ஞாபகம்.

பக்கத்தில் நீங்கள் பார்ப்பது சார்லி சாப்ளின் படம் என்றால் நம்ப முடிகிறதா ? அது சரி. இதில் ஒன்றும் ஸ்வாரஸ்யம் இல்லை தான். மொமென்டரி ப்ளெஷர். அவ்வளவே..

விகிபீடியாவை புறட்டிக்கொண்டிருக்கும் போது, காலில் இடறியது இந்த படம். அரை டவுசர் காலத்தில் தூர்தர்ஷன் உபயத்தில் லாரெல் ஹார்டி, சார்லி சாப்ளின் பார்த்து கெக்கெ பெக்கெ என்று மகிழ்ந்ததுண்டு. அதில் சில சமயம் சோகம் இழைந்தோடும். இப்பொழுது அவரது "மாடர்ன் டைம்ஸ்", "தி க்ரேட் டிக்டேட்டர்" போன்ற படங்களை பார்க்கும் போது, அவரது காலத்தில் அந்த தரம், தைரியம் மற்றும் டைமிங் சென்ஸ் இவற்றை பாராட்டாமல் இருக்க முடியாது. ஒரு "ஐகான்" (icon) போல ஆகிவிட்ட அவரது ட்ராம்ப் என்னும் பாத்திரத்துக்கான ஒப்பனையை அவர் எவ்வாறு தெரிவு செய்தார் என்பதை தனது சுயசரிதையில் எழுதி இருப்பார்.

"I wanted everything to be a contradiction: the pants baggy, the coat tight, the hat small and the shoes large. I was undecided whether to look old or young, but remembering Sennet had expected me to be a much older man, I added a small mustache, which I reasoned, would add age without hiding my expression.I had no idea of the character. But the moment I was dressed, the clothes and the makeup made me feel the person he was. I began to know him, and by the time I walked on stage he was fully born"

கீழ்காணும் யூ ட்யூப் விடியோ "தி க்ரேட் டிக்டேட்டர்" படத்தில் வரும் சாப்ளின் பேசும் காட்சி. சார்லி சாப்ளின் பேசி நடித்தது வெகு சிறு படங்களே. அதிலும் இந்தக்காட்சி சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. க்ளிக் செய்து பாருங்கள். அவரது நடிப்புத்திறன் தெரியும்.





சர்வாதிகாரத்தை எதிர்த்து அவர் அத்தனை தைரியமாக எழுப்பிய குரல். ஹிட்லரை நேருக்கு நேராக சாடியது அந்தப்படம். 1940ல் அமெரிக்காவில் இருந்த அந்த தைரியம் இன்னும் தமிழகம் வராதது மடமை. இந்தியாவில் மீடியா இன்னும் முதுகெலும்பில்லாமல் தான் இருக்கிறது. அதிலும் இனியும் இந்தியாவில் சினிமாவை கலை என்று யாராலும் சொல்ல முடியாது. ஹ்ம்ம். புலம்பி புலம்பி வாய் தான் வலிக்கிறது.


அதுசரி ! தமிழக முதல்வரே "நேற்றைய பந்த், முழு வெற்றி" என்று சந்தோஷப்படுவது பற்றி நாம் பெருமைப்பட வேண்டுமா ? அல்லது வேதனைப்பட வேண்டுமா ? முழு வெற்றி என்றால் என்ன அர்த்தம். அடப்போங்கப்பா ! சார்லி சாப்ளினாவது அமெரிக்கவில் இருந்த்து கொண்டுதான் ஜெர்மனியை எள்ளி நகையாடினார். மெட்ராஸில் இருந்துகொண்டே நான் கேட்டால், அடுத்த போஸ்ட் எழுத நான் இருக்க மாட்டேன்.. ! நல்ல வேளை ! என் ப்ளாகை மூனு நாலு பேருக்கு மேல் யாரும் சீரியசாக படிப்பதில்லை...

Wake up, dear Soul !

வாரம் ஐந்து நாள் வியர்வையில் உழைக்க வாரம் இரு நாள் இயற்கையை ரசிக்க
வீசும் காற்றாய் மாறி மலர்களைக் கொள்ளையடி மனசுக்குள் வெள்ளையடி
மீண்டும் பிள்ளையாவோம் அலையோடு ஆடி
பறவையின் சிறகு வாடகைக்குக் கிடைத்தால் உடலுக்குள் பொருத்திப் பறந்துவிடு
பறவைகள் எதற்கும் பாஸ்போர்ட் இல்லை கண்டங்களைத் தாண்டி கடந்துவிடு
இன்று ஓய்வுதானே வேலை ஆனால் ஓய்ந்து போவதில்லை

மாமேய் !!

Pray For Me Brother

Dont know if you have already heard this..
AR Rahman fans are going Gaga about this. But sounds very ordinary to me.. and Blaze in an interview says this song is a part of an effort to eradicate poverty. Thats, well, um....... good. I'm just confused as to how that would happen ?

I have similar confusions about people who roam around the Globe for "World Peace". How do the equations match ? People in India travel around the country either by walk, or a few Bikers take a ride on their bikes in the name of "World Peace" or "Aids Awareness". WTF ? Can someone explain how they are achieved by their acts ?

Believe it or not.... Busy !

Beach Beauties

கிரி கெட்டு போச்சு !!

தத் ஸது ப்ரம்மார்பணமஸ்து !!

Allow this to be for one more day, here.

If by any chance you missed it, Check out the new themes in your Google Personalized Home Page. (Click on Select Theme on the right hand corner on your Personalized home page).

This theme that I have selected, changes colors with respect to time. This will how it will look in the morning, and the sun slowly moves out and all that. Just too good.

Once upon a time in 1997

Physics Master Balaraman entered 11th standard B section, a class of students who are now flying worldwide with dashing colors. Balaram sir introduced himself. We knew what it was after that. Self-introduction. We had to give our names, and we've been doing that for every single class on the first day. Ideally nobody should be taking class on the first day, and how else can we waste time.. ?

Balaram Sir, being a slightly different man that he is, asked us to add one more line to our introduction. "What do you want to become ?". This was an age old question, to which I have been answering differently class after class. It was a Doctor , then a Pilot and few other easily guessable professions. But sitting inside 11th standard, I didn't know what I wanted to become. May be it was too early for me to be prudent about the future.

The last boy in our class (last bench left most corner.. we call him last boy !!) Sunilbabu got up and said "My name is Sunil Babu, and I want to become a Software Engineer". There it is. Yes.. Software Engineer.. i made my answer ready. But then, everyone else in the room had affixed that answer to their names as well. Every single person in that room said they wanted to become a Software Engineer. Few people who wanted to be different said "Computer Engineer" like as if they were different breed.

"Im Aarthi.. and I want to become a Software Engineer".. "Im Mithun. I want to become a Software Engineer".. "Im R. Mohan.. and I want to become a Software Engineer".. "Im Subramanian. I want to become a Software Engineer".. "Im Anita.. I want to become a Software Engineer".

There were two responses from 11th B, that were completely unique.

"Im Munish Rajendran, and I want to become a Multimedia Engineer". Munish was a different guy, atleast he thought so. He was a new joinee at school, and he showed the class that he was a different guy, right from day one. Everyone looked at him with a gasp.. "Now.. what the hell is a Multimedia Engineer ?". Munish took advantage of the difference in his response and started explaining what a Multimedia Engineer meant, and what are its nuances. I didnt get a damn out of it. Apparently Munish had a cousin or someone studying in Arena multimedia that time, and Munish was so susceptible to jargons and fancy words at that time. He is now just another Software Engineer in the same company as Iam.

The other response, is what this post is all about.

"Im Srinivasan James. And I want to become a Lawyer."

Srinivasan James is a son of a very popular person in locality - Mr. P. James. He holds wide range of shops in Villiwakkam, and is a very influential and apparently rich person. It would have been anybody's guess that he wanted his son to become a Computer Engineer too. But that guy just stood up and said what ??? Lawyer ???

I faintly remember Balaram sir, appreciating his idea in the first line. And in the subsequent lines he blasted him for running into the Science group, with this aspiration. I dont remember the exact words that spurted out. But that should have been disheartening. Balaram sir had good intentions, whatsoever. Yet, that incident remains in my memory.

Few weeks back, I met Srinivasan James. Exactly 10 years after the incident. We never met in between.
And he is a successful Lawyer.

A very few of my friends are in different profession. The girls gang of this class is happily married. The elite group is overseas, studying. Another group is dedicated to Software Engineering. One person is doing Instrumentation in Germany, and another doing Chemicals in Canada.

But this guy had aspired for it, and attained it. I dont really expect a person in 11th standard to foresee the future and aspire. But whether it was a coincidence or consistant effort, he has chased his dreams and achieved it.

There are many guys in the batch, earning tons of money, in a better lifestyle than he is. But to me, in every sense, he is the Successful guy in the batch.

Isnt he ?

Naanga Rendu per ! Engalukku Bayame Kidayaadhu !!

Almost everytime I begin to shoot some pictures, I begin with Crows. I have no reason to do that. I was called for a Birthday party, to take photographs. It was on open terrace, and look what I began with. :) My relatives call me "Kakkaipaadiniyar" - some Sanga kaala poet. What he did is very obvious from his name. However, I have nothing to do with the frequency of occurance of Crows in my albums. They just find their way in.

I have a fascination for flying, ever since I read the Richard Bach's best-seller. Yet, I couldn't capture an amazing shot of the wings that cut the air, yet. Though I have seen it, my Carl-zeiss vario tessar hasn't. Any suggestions for places other than Vedanthangal ?

Get The Idea

Click picture to see bigger ! This is one awesome Ad for some Fertilizer company.
Hope you Get the Idea. NO ? Think again !

Thanks - SandeepMakam

Perumaale !!

Image of the Week

This was from my mobile camera. Guess what this is !

An itch under the arm !

I dont follow cricket very closely. But if this stunned even me, then a hardcore Cricket fan should be in Coma.. for India and Pakistan.

Cricket is a very punny game.. he he !