Akshara

Please welcome, Akshara.
Akshara is the Cute little daughter of Senthil and Lavanya, my friends.

Recently this sweet potato celebrated its first birthday, and I had an invitation. I wanted to go, but they had forgotten to send the flight tickets to California. Hmmm !

That invitation had this picture. How cute ? Sun rays kissing the forehead !

உச்சி முகர்ந்து, அக்ஷராவிடம்
சூரியன் சொன்னது....
___________________________

Fill in the blanks !

Another Kshethradanam

தென்குடி மஹா மாரியம்மன்
திருமீயச்சூர் லலிதாம்பிகா சமேத மேகனாத ஸ்வாமி
கருவாழக்கரை காமாக்ஷியம்மன்
மாத்தூர் பூர்ணா புஷ்கலா சமேத பனீச்சரயப்பர்
திருக்கடையூர் அம்ருதக்டேசர், அபிராமி
தையல் நாயகி சமேத வைத்தீஸ்வரர்
மாயவரம் அபயாம்பாள் சமேத மயூரனாத ஸ்வாமி

இவர்களையெல்லாம் ஒரே நாளில் தரிசித்துவிட்டு வந்தால் என்ன நடக்கும்...
எது வேண்டுமானாலும் நடக்கும்; காலைத் தவிர !!!

(படத்தில் காண்பது வைத்தீஸ்வரன் கோயில் குளம்)

விகடனில் பிரசுரிக்க என்ன வழி ?

என் அம்மா எழுதிய கவிதை...

ஆயிரமாயிரம் மூளை இயந்திரங்களின் தொழிற்சாலை
படியளக்கும் பராசக்தியின் கர்ப க்ரஹம்
கற்பனைச் சிறகுகள் விரியும் கருவூலம்
பாணிக்ரஹணம் செய்த பத்தினி(கணிணி)யின் பள்ளியறை
இமை மூட மறுக்கும் நேரம் முழுதும் இவளோடே
இருப்பதனால் சுவாசத்தில் கூட C++ தான் வருகிறது.

--------------------------------------

எனது கவிதை (சாரி ! But I warned you !)...

உலகம் யாவையும் தாமுளவாக்கலும்
நிலைபெருத்தலும்,நீக்கலும் நீங்கலா
அலகிலா விளையாட்டு உடையார் யார் ?
கம்பரே !
ஒவ்வொரு க்யூபிகிளிலும் எட்டிப் பாரும்.
தெரியும் சேதி !

நாலுக்கு ஆறு சதுர அடிகளில்
உலகளக்கும் வாமனர்கள் இங்கே !
அவரவர் உலகங்களில் அவரவர் சஞ்சரிப்பு !

முறைவாசல் முறை இல்லா இந்த
அடுக்கு மாடி குடியிருப்புகளில்
அக்கம் பக்கம் பேச்சுக்கள் எல்லாம்
ஆறு மணிக்கு மேல்தான்.

அவரவர் வீட்டுக்குள் சென்றுவிட்டால்
தன் தடுப்பு சுவர் தாண்டி
உலகமே இல்லை என்ற பிரஞ்கை.
உண்மைதானே !

இந்த வரிசை முறையைப்பார்த்து
எக்காளம் செய்ய வேண்டாம்!
மூன்று க்யூபிகிள் வாங்கிப் போட்டு
குடும்பம் நடத்தலாம் என்ற நிலமை
சென்னையில் சீக்கிரம்.

- கீர்த்திவாசன் ராஜாமணி

Karthik Balaji has got a D40 and he's been shooting some stunning pictures.
You have to look at this.

Kalakkittada Nanba !

கவிதை ப்ளீஸ் ! - Update

உடனே, கடந்த பதிவை பார்க்கவும். பின் காமெண்ட் பாக்ஸ் திறந்து, காமெண்டுகளை படிக்கவும். நல்ல கவிதைகள். காமெண்ட் செய்தவர்களுக்கு நன்றி.

நிற்க.

இன்னுமொருவர் ஐடியா கொடுத்தார். "சிறந்த கவிதையை படத்தில் எம்பாஸ் செய்து ஏதாவது பத்திரிக்கைக்கு அனுப்பலாமே" என்று சொல்லியிருக்கிறார். செய்துதான் பார்ப்போமே !

ஆனால் ஒன்று. கவிதைகள் எல்லாம் சோக ரகம். Ironies பொதிந்த கவிதைகள். விட்டிருந்தால் நான்கூட அப்படித்தான் எழுதியிருப்பேனோ என்னவோ...

அகால வேளைகளில், ஆஃபீஸில் வரும் உருப்படியில்லாத ஃபார்வர்ட் மெயில்களில் சில தமிழ்க்கவிதைகள் வரும். அவற்றில் பெரும்பாலானவை காதலாகிக் கசிந்துருகி கடுப்படிக்கும். சில கவிதைகள், கணிணி மெண்பொருள் வல்லுனர்கள் (யப்பா !) வாழ்வில் இழப்பவற்றை பற்றி டீடெயிலாக இருக்கும்.

டைரெக்டர் சேரனின் சாயலில், "பகட்டாக பஞ்சு மெத்தையில் உருண்டு சோம்பல் முறித்து எழுந்து ஓரல்-பி யில் க்ளோஸப் தடவி பல் விளக்குவதில் என்ன சுகம்... கயத்துக்கட்டிலில் விழிந்து ஆலங்குச்சியில் பல் விளக்கினால்தான் சுகம்" என்று ஆர்க்யூ செய்வதெல்லாம் சும்மா டகுல் பாஜி(நன்றி லேஸிகீக்/சுஜாதா) வேலைகள்.

சாஃப்ட்வேர் வல்லுனர்கள் அனைவரும் அடிமனதில் இழையோடும் சோகத்தோடுதான் இருக்கிறார்கள் என்பதை நான் ஒத்துக்கொள்ள மாட்டேன். யாராவது சாஃப்ட்வேர் வேலையில் கிடைக்கும் இன்பத்தைப்பற்றி கவிதை எழுதுங்கள் பார்ப்போம். இல்லையென்றால் நான் எழுதி நீங்கள் படிக்கும் மோசமான நிலைமை வந்துவிடும், ஜாக்கிரதை.

எப்படியிருந்தாலும், திரு. பாலச்சந்தரின் கவிதையைப் போட்டு விகடனின் பிரசுரம் செய்ய அனுப்பப் போகிறேன். பார்க்கலாம், இந்த முயற்சி வெற்றியடையுமா என்று !

கவிதை ப்ளீஸ் !

போட்டோ எப்படி :) சூப்பரா இருக்குல்ல !!
எங்கே கவிதை எழுதுங்க பார்ப்போம்...

SIDE LOWER BERTH updated with all stories.

Let me know, if I have missed out something

Advantage of a Tripod

அப்பமோடு அவல் பொறி !

powered by ODEO


பிள்ளையார் நாற்பது ரூபாயாகிவிட்டார்.

ஒவ்வொரு பண்டிகைக்கும் ஒரு விதமான விசாரிப்பு உண்டு.
பொங்கல் என்றால் "பொங்கல் பானை பொங்கித்தா !!" என்று கேட்பர்.
தீபாவளி என்றால் "கங்கா ஸ்னானம் ஆச்சா ?!" என்று...

ஆனால், பிள்ளையார் சதுர்த்தியன்று (இது சென்னைக்கு மட்டும் பொருந்தும் என்று நினைக்கிறேன்) விசாரிப்பு இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கும்...

"என்ன ஸ்வாமி.. பிள்ளையார் வந்தாரா.. உம்ம புள்ளையார் எத்தனை ரூபா ??"......

"இந்தவாட்டி பிள்ளையாரெல்லாம் யானை விலை சொல்லறான் ..!!" (irony :)

"ஆமாமா ! நான் நாற்பது ரூபாயில் வாங்கினேன்., மூஞ்சியில களையே காணோம் !அங்கே இங்கே நசுங்கி வேற இருக்கு.. ஏண்டாப்பா ! கொஞ்சம் நல்ல பிள்ளையாரா கொடுண்ணா.. 'எல்லா சாமியிம் நல்ல சாமிதான் சாமி'ன்னு பிள்ளையாருக்கே சர்ட்டிஃபிகேட் கொடுக்கறான்... கஷ்டகாலம்..."

அரை டிராயர் காலத்தில், அப்பாவோடு சைக்கிளில் அமர்ந்து மார்க்கெட் போய் கூட்டத்தில் நசுங்கி கடலலைபோல் அபரிமிதமான எண்ணிக்கையில் தினுசு தினுசாக வெவ்வேறு அளவில் காட்சிதரும் பிள்ளையார் களிமண் பொம்மைகளில் ஒன்றை ஐந்து ரூபாயிலிருந்து பதினைந்து ரூபாய் வரை கொடுத்து வாங்கி, கோலமிட்ட பலகாய் கட்டையில் வைத்து மார்பு அளவில் திருப்பிப் பிடித்து வீட்டுக்கு மிடுக்கு நடை போட்டு வருவேன்... "போங்கடா ! பிள்ளையார் இன்னிக்கு எங்க வீட்டுக்குத்தான் வறாரு !!" என்ற எகத்தாள எண்ணம்.

வீட்டுக்கு வந்த வினாயகரை ஸ்வாமி ரூமில் (அதாவது சமையலறையின் ஒரு பகுதி) அமர்த்தி ஒரு குடையை விரித்து வைத்துவிட்டு எடுப்பேன் ஒரு ஓட்டம்.

தூர்தர்ஷனின் மொக்கையான "வினாயகர் சதுர்த்தி" சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளில் மூழ்கவேண்டியதுதான்.. பிள்ளையாருக்கு அவ்வளவுதான் மரியாதை. அப்புறம், சில மணி நேரத்திற்கு பிறகு "யானி கானிச பாபானி..." என்று கொஞ்சம் உரக்க குரல் வரும்.. அப்படியென்றால் பூஜையின் க்ளைமேக்ஸ் என்று அர்த்தம்... "ப்ரதக்ஷணே பதே பதே !" என்று அப்பா சொல்லி முடிப்பதற்குள் வந்துவிட வேண்டும். அப்போதான் கொழுக்கட்டை.

இன்றும் அதே போல் மார்கெட் சென்று (அரை டிராயருக்கு பதில் வேட்டி) பிள்ளையார் வாங்கி வந்து ஸ்வாமி ரூமில் (இப்பொழுது ஹாலின் ஒரு பகுதி) வைத்து விட்டு, பிள்ளையார் சதுர்த்தி சம்பிரதாயமாக கமலஹாஸனின் பேட்டியை பார்த்துவிட்டு, யதாஸ்தானத்துக்கு வந்துவிட்டாகிவிட்டது....

ஆனால், இன்றைக்கும் அன்று பார்த்த அதே கனஜோரான கூட்டம். நண்டு சிண்டு எல்லாம் பலகாய் கட்டையை எடுத்துவந்திருந்தன.. "அப்பா ! அந்த கோல்ட் பிள்ளையார் பாருப்பா... அது வாங்கலாம்ப்பா !!" என்று நச்சரித்துக்கொண்டிருந்தன. "அந்த கோல்டு பிள்ளையார் எவ்ளோப்பா ?"..."இதுவா சார் !! எண்பத்தஞ்சு..."... மைல்ட் அட்டாக் வந்த அப்பா தன் மகளிடம் "சுவாமி எல்லாம் சிம்பிளா இருக்கனும்.. " என்று சமாதானம் சொன்னபடியே அங்கிருந்து அகன்றார்.

அழுக்கான எருக்கம்பூ மாலை ஐந்து ரூபாய். பிள்ளையாரப்பா ! நீர் நடத்தும்.

ஆஹா !! "யானி கானிச பாபானி..." கேட்கிறது.

சாப்டுங்க !!

Fuel for Life

On a Petrol Bunk opposite to EGA theatre.

Probably this is what they call Fuel for Life

The Rise of... ugh !! whatever !!

Read this - http://www.lazygeek.net/archives/2007/09/kalaignar_tv.html

Maestro Bit

My Pencil Sketch of Maestro Ilayaraja. (See, how well "Maestro" fits Ilayaraja. Does "Dr." fit Vijay ?)

This is one of Ilayaraja's cutest melody, that he composed for the movie Aanpaavam. Got this, when hunting for something else. You should listen to this. And I'm damn sure, you will play it again !


powered by ODEO

கத்திரிக்காய்

"தினேஷ் ! வாந்தி எடுத்துட்டேன்... யார் கிட்டே சொல்லனும் ?"

யாராவது பின்னாடி நின்று கேள்விகேட்டால், என் ஸ்விவெல் சேரில் திரும்பி பதில் சொல்லும் அவகாசத்தில் கேள்விக்கு பதில் யோசிப்பது என் வழக்கம். இந்தக்கேள்விக்கு, ஆச்சரியரேகைகள் படர்ந்த முகத்துடன் யோசனையே இல்லாமல் திரும்பினேன்..

"வாட் ?" என்று புருவத்தை மடித்து அஷ்டகோனலாக வாயைப்பிளந்து இரண்டு கைகளை விரித்துக் கேட்டேன்.

"அங்கே பாருங்க.." என்று காமித்தாள். ப்ளூ கார்பெட்டில் திட்டுத்திட்டாக இருந்தது.

"யார் கிட்டே சொல்லனும் ??" என்று கேட்டாள் மறுபடியும்..
"உங்க ஹஸ்பெண்ட் கிட்டே.." என்று கண்ணடித்துக்கொண்டே சொன்னேன்.

"விளையாடாதீங்க, தினேஷ்.. ஹவுஸ்கீப்பிங் ஃபோன் பண்ணி கொஞ்சம் வந்து க்ளீன் பண்ணிட்டுப்போகச் சொல்லுங்களேன்.. ப்ளீஸ்.."

ஹ்ம்ம்ம்.... நான் என்ன டீம் லீடரா.. இல்ல...சே..! இவர்களுக்கெல்லாம் கொஞ்சம் கூட விவஸ்தயே இல்லை.

6667....
"அட்மின் ? கொஞ்சம் ஹவுஸ்கீப்பிங் இங்கே வர சொல்லரீங்களா.. ஃபிஃப்த் ஃப்ளோர்.."

"வர்ராங்களா ?"
"ம்ம்ம்.. திடீர்ன்னு என்னாச்சு உங்களுக்கு... "

அடெடே.. ப்ரெக்னன்ட் என்று சொல்லுவாளோ.. நாலு மாசம் அப்ஸ்காண்ட் ஆகிவிடுவாளே !! சலீமை ரீப்ளேஸ்மெண்ட்டாக போட வேண்டியதுதான். அப்போ சலீம் வேலை பார்க்கும் மாட்யூலை ப்ரதாப்பிடம் கொடுத்தாக வேண்டும்... புதுசாக ஒரு ஃப்ரெஷரை எடுத்து க்ரூம் பண்ண வேண்டும்.. பாஸிடம் சொல்லி...

"இல்ல.. கார்த்தால கத்திரிக்கா சாப்டேன். சரியா ஒத்துக்கலை. தட்ஸ் ஆல்.."

அப்பாடா !! இருந்தாலும் ஒரு ஃப்ரெஷரை ரெக்ரூட் செய்ய வேண்டும்.

"டேக் கேர்..! " என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பி என் வேலையைப் பார்க்க உட்கார்ந்தேன். பத்து நிமிடங்கள் கடந்தபின், ஹவுஸ்கீப்பிங் சுதாகர் வந்தார். "சார். கூப்டீங்களா ?"

நிமிர்ந்து பார்த்தேன். சுதாகருக்கு என் வயதில் ஒரு மகன் இருந்தான். அந்தளவு வயதானவர்.

"யா !!" என்று திரும்பி வாந்தி ஸ்பாட்டை காமித்தேன். "அங்கே... !!"

அங்கே அவள், அதற்கும் தனக்கும் சம்பந்தமே இல்லாதது போல் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

சுதாகர் குழப்பத்துடன் பார்த்தார். இதையெல்லாம் நான் செய்ய வேண்டுமா.. என்று யோசித்துக்கொண்டிருந்தார் போலும்.

நிலைமையின் இறுக்கம் இப்பொழுதுதான் எனக்குப் புரிந்தது.. ஓஹோ! மாட்டிக்கொண்டு விட்டேனா ? "டாய்லெட் க்ளீன் பண்ணறவன் ட்யூட்டி முடிச்சு கிளம்பிட்டானே... வேற யாராவது இருக்காங்களான்னு பார்க்கறேன்" என்று சுதாகர் கீழே போய்விட்டார்.

வருவாரா ? இல்லை டேக்கா கொடுத்துவிடுவாரோ.. இல்லை அட்மின் டிபார்ட்மெண்டிடம் கம்ப்ளெய்ண்ட் கொடுத்துவிடுவாரோ.. நாட் விதின் தேர் ஸ்கோப்..

என்னுடைய க்யூபிகளுக்குள் வந்தேன்.. "என்னாச்சு தினேஷ் ! என்ன சொல்லிட்டு போறார் ??" என்றாள் அவள், கூலாக. இருந்த கடுப்பில் பதில் சொல்லாமல் உட்கார்ந்து இடைப்பட்ட நேரத்தில் குவிந்துவிட்ட ஈமெயில்களை மேய ஆரம்பித்தேன்.

பத்து நிமிடங்கள் கழித்து சலீம் வந்தான். "என்னாச்சு தினேஷ் ! யாரும் க்ளீன் பண்ணலயா ??" என்று கேட்டான். அப்பொழுதுதான் எனக்கு ப்ரக்ஞை திரும்பியது. கஷ்டகாலம்.. என்ன செய்யலாம். அவளையே க்ளீன் செய்ய சொல்லலாமா ? என்ன தவறு... அவரவர் ******************** ***** ****. ஹ்ம்ம்ம்.. எனக்குச் சொல்லத் தயக்கமாக இருந்தது.

பேசாமல் நானே க்ளீன் செய்யலாமே ? அடச்சே ! சினிமாவில் குடித்துவிட்டு வரும் கணவனின் வாயில் கையேந்தி நிற்கும் மனைவி ஞாபகம் வந்தது. எனக்கென்ன தலைவிதியா ?

திரும்பவும் 6667 கூப்பிட்டேன். "அட்மின் !! இங்கே என்னோட டீம் மெம்பர் வாமிட் பண்ணிட்டாங்க.. க்ளீன் செய்யனும்... இங்கே ஹவுஸ் கீப்பிங் வந்தார்.. ஆனா அவர் ட்யூட்டி இல்லேன்னு போயிட்டார்... ஐ நீட் சம் ரெஸ்பான்ஸ்..."

பத்து நிமிடம் கழித்து சுதாகர் கையில் மாப், மற்றும் இதர சாமன்களுடன் வந்தார். அவர் முகத்தில் வெறுப்பு இருந்தது. நிச்சயமாக அவர் செய்யவேண்டிய வேலை இல்லை. அட்மின் டிபார்ட்மென்டில் நிச்சயப்படுத்தி அனுப்பியிருப்பார்கள்.

எனக்கு அவரைப்பார்க்க தைரியம் இல்லை. அவர் மனதில் "சுண்டக்கா பசங்க.. பணம் சம்பாதிக்கற திமிரு... " என்று கட்டாயம் என்னை சபித்துக் கொண்டிருப்பார். எனக்கு என்னமோ போல் இருந்தது...

யோசித்துப்பார்த்தேன் ! நான் ஏன் இங்கே மாட்டிக் கொண்டேன்... எனக்கும் இதற்கும் என்ன சம்பந்தம் ? ஒரு தவறும் செய்யாமல் நான் ஏன் குற்ற உணர்ச்சியுடன் உட்கார்ந்திருக்க வேண்டும் ? ஏன் என்று தெரியவில்லை.... பட் ஐ ஃபெல்ட் கில்டி.

அன்றிலிருந்து நான் கத்திரிக்காய் சாப்பிடுவது இல்லை.

Recent Clicks

a. My Dad looking out, through his traditional spectacles.
b. Ilai Marai Kaai... from a mango tree, next door.
c. Yamma..... it doesnt need any explanations.
d. Kamaakshi Vilakku when the power went off.

லோகா சமஸ்தா சுகினோபவந்தூ !

நாக்கு மேலே பல்லை போட்டு சக்ரா ஸம்பத் ஒரு கேள்வி கேட்டுவிட்டார் (ஹா ஹா! சக்ரா ! கண்டுக்காதீங்க !!) . "ஆயிரம் போஸ்ட் போட்டியே... இதுனால லோகத்துக்கு என்ன நன்மைன்னு யோசிச்சியா ?" என்று சென்ற பதிவில் காமெண்டிருந்தார்.

"பாலுத்தேவர் ! பாலுத்தேவர் ! ன்னு சொல்றேளே.. தேவர்ங்கறது நீங்க படிச்சு வாங்கின பட்டமா ?"
பளார் !பளார் !பளார் !பளார் !பளார் !

"நான் கரை சேர்ந்துட்டேன்.. நீங்க இன்னும் கரைசேரலையே !!"
பளார் !பளார் !பளார் !பளார் !பளார் !

ஸ்டாப் !
பேட் ரியாக்ஷன்.

அது.. அந்தகாலத்து சத்யராஜ் ரியாக்ஷன்.. இந்த காலத்து சத்யராஜ் ரியாக்ஷன்... ?
"ஹெ ! ஹெ ! என் கேரக்டரையே புரிஞ்சுக்க மாட்டேன்றீங்களே !! சக்ரா ! ப்ளாக் எழுதறதுனால லோக நன்மையா.. ஹ.. ஹா.. நான் எழுதாம இருந்தாத்தான் நன்மை..."

உண்மைதான். என் ப்ளாக்னால ப்ரயோஜனம் எதுவுமே இல்லை.
ஆனா.. எனக்கு போர் அடிக்குமே !!

சரியா மூணு வருஷம் ஆச்சு, அவ்யுக்தா ஆரம்பிச்சு. அப்போ இருந்த ப்ளாக் நிலமையே வேறு. நான் ஒரு பெரிய ப்ளாக்ரோல் வெச்சிருந்தேன். சராமாரியா விழுந்து விழுந்து ப்ளாக் படிப்பேன். காமெண்ட் எல்லாம் பறக்கும். ப்ளாக் படிச்சு முடிக்கவே நேரம் இருக்காது.

இப்போ 95% ப்ளாக்ஸ் குப்பை (என்னுதையும் சேர்த்துக்கலாம்).

முனுக்குன்னா ப்ளாக் ஆரம்பிச்சு... ஒரு தீம் வெச்சு எழுதறேன்.. *** வெச்சு எழுதறேன்னு ஆரம்பிச்சதுதான் ப்ராப்ளம். ஒரு நாற்பது பதிவுக்கு மேல் கண்டென்ட் இல்லாமல் மூச்சு திணறும். நான் படித்து இரசித்த சில ப்ளாகுகளின் கடைசி பதிவு 2006ல் இருக்கும். ஏன் ? எழுத நேரமின்மை என்பது முக்கியமான காரணமாக இருக்காது. எழுத டாபிக் / கண்டென்ட் இல்லை என்பது தான் பெரும்பாலான காரணம்.

இன்னுமொரு முக்கியமான காரணம்... ஆடியன்ஸ். என்னமோ ப்ளாக் எழுதியவர் எல்லாம் மாபெரும் கலைஞர் என்று ஒரு நினைப்பு. காமெண்ட் வரவில்லை என்றால் யாருமே தன் ப்ளாகை படிக்கவில்லை என்ற ஒரு டிப்ரெஷன். காமெண்ட் வரவேண்டும் என்பதற்காக அர்த்தமற்ற ஒரு பதிவு போட்டு.. ஒரு சொதப்பு சொதப்புவார்கள்.

சில பேர் அதி தீவிரமாக ப்ளாக் ஆரம்பிப்பார்கள். கதைகள், சமையல், கவிதை, பாட்டு, பிலாசஃபி, எகனாமிக்ஸ், காமெடி என்று பல்வேறு தலைப்புகளில் தங்களுக்கு தோன்றியதை வேறு வேறு ப்ளாக் எழுதி பராக்ரமம் செய்து, அதி சீக்கிரத்தில் ஓய்ந்துவிடுவர்... ப்ளாக் ப்ரொஃபைல் பார்த்தால் ஆறு ஏழு ப்ளாக் இருக்கும்.... ஆனால் எல்லாமே காலாவதியாகி இருக்கும்.. நானும் அப்படித்தான்... போட்டோஷாப் ப்ளாக் என்று ஒன்று ஆரம்பித்து நன்றாக வந்து கொண்டிருந்தது... அப்பொழுதுதான் காமெரா வாங்கினேன். போட்டோஷாப் பழக்கம் அங்கேயே நின்று போய்விட்டது. ப்ளாகும் தான்.

நூறு நூற்றைம்பது ப்ளாக் பதிவுகள் படித்து வந்தேன். இப்பொழுது அதிகபட்சம் இருபத்தைந்து ப்ளாக் மட்டும் படிக்கிறேன். அர்த்தமற்ற கேள்விகள்.. குழந்தைத்தனமான பதிவுகள்... மெச்சூரிட்டி என்ற பெயரில் அதிமேதாவித்தனமான உரையாடல்கள்... அடப்போங்கப்பா... புளிச்சுப் போச்சு.

ஆனால் எனக்கு அலுக்காத ஒரே விஷயம். காலை எழுந்தவுடன் ஏதாவது ஒன்று சென்ஸிபிளாக எழுதவேண்டும்... அல்லது க்ரியேட்டிவாக செய்ய வேண்டும்... என்று தோன்றியவுடன் என் ப்ளாகில் ஒரு போஸ்ட் இருக்கும். அது உலக மகா சொதப்பலாக இருக்கலாம்.. ஆனால்...

சுய திருப்தி.

இது போதும்.. நான் என் ப்ளாகை தொடர.

Sathyam - Ratatouille

Disney * PIXAR have done the magic again. Ratatouille (pronounced as rata.too.ee) is the new animation from their factories and it has just begun to rock the world of the kids. I join this gang- the kids gang, whenever possible , and enjoy these animations.

Sathyam has done more than just premiering and releasing the movie. The kid you see on this picture is Dachu (like you dont know ?) with a Activity Book and a Chef'sHat presented to him by Sathyam. Dachukku perumai thaangalai. These kind of freebies and stuffs are going to make the parents bring their kids back again for the next Animation movie. (probably this is a initiative by Disney PIXAR..)

Pixar has brought in a whole new dimension of looking at animation movies, taking it up from where Disney left. I store a bundle of their animations - Geri's Game, The Birds, Jack Jack Attack, The Boundin and many many more. Pixar adds human emotions to its characters. (Watch this - Sample )

Director Mahendran, in his interview in Ananda Vikatan, has mentioned that Tamil Film Industry doesn't make movies for kids. Well, true in one aspect. But indha Ajith padam, Vijay padam ellam yaarukku edukkaraanga ?

Vijay TV still Rocks ?

It is always refreshing to see creative talent, that too in abundance.
Question is, "is it well appreciated ?"

There are two programs I watch on TV. Both are from Vijay TV.
Grandmaster and King Queen Jack.

King Queen Jack is a "Stand up Comedy" show. YGee Mahendran, Badavaa Gopi, Baski and Oorvasi crack jokes. In a program worth One hour, it is guaranteed that you'll be impressed with atleast 40% of the jokes. My favourite of the lot is Badava Gopi. I feel this guy is so Original. Check out this video.



Vera enna program uruppadiya irukku ?

Kalla poonal

யஜ்ஞோபவீதம் பரமம் பவித்ரம்
ப்ரஜாபதேர்யத்ஸஹஜம் புரஸ்தாத்।
ஆயுஷ்யமக்ரபம் ப்ரதிமுஞ்ச ஸுப்ரம் யஜ்ஞோபவீதம் பலமஸ்து தேஜ:॥

செம்பருத்தி

Click here for full size

A family-friend of mine has a garden in his home. More photos and more details on the garden soon...
Enjoy this wallpaper, meanwhile.

Dr. விஜய்ங்கண்ணா !

The degree D.Litt. is awarded to candidates whose record of published work and research shows conspicuous ability and originality and constitutes a distinguished and sustained achievement

சமீபகாலத்தில் கமலஹாசனுக்கு டாக்டர் பட்டம் கொடுத்து கெளரவித்தது சத்யபாமா பல்கலைக்கழகம். அப்பொழுதே நினைத்தேன்... போட்டி அட்டானமஸ் கல்லூரிகள் ஏதாவது கிறுக்குத்தனமான ஸ்டன்ட் அடிக்கும் என்று. அடித்துவிட்டார்கள். எம். ஜி. ஆர். பல்கலைக்கழகம் நடிகர் விஜய்க்கும், இயக்குனர் ஷங்கருக்கும் டாக்டர் பட்டம் வழங்கவிருப்பதாக செய்தி வெளிவந்துள்ளது.

விஜயை "நடிகர் விஜய்" என்று அழைப்பதே எக்ஸாஜரேட்டட் அட்ஜெக்டிவ் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

விஜய் ரசிகர்களே, உடனே கீபோர்டில் நர்தனம் ஆடாதீர்கள். "அஜீத்தைவிட நன்றாக நடிக்கிறார்" என்று கம்பாரெடிவ் லாஜிக் அடிக்காதீர்கள். "நீ கமல் ரசிகன். அதனால் உனக்கு வயிற்றெரிச்சல்" என்று முடிவு கட்டாதீர்கள். வெறும் நான்கு ஐந்து ரியாக்ஷனை வைத்துக்கொண்டு வெள்ளித்திரையில் வெறுமென சர்வைவ் செய்துகொண்டிருக்கும் பல நடிகர்களுள் விஜய்யும் ஒருவர். அதற்கு மேல் இன்னவேட் செய்ய அவருக்கு சந்தர்ப்பம் கிடைக்கவில்லை என்று வேண்டுமானால் சமாதானப் படுத்திக்கொள்ளுங்கள்.

படத்துக்குப் படம் வெற்றி. இமாலய வசூல் என்று ரஜினிகாந்தின் பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கும் விஜய் சினிமாவில் வெற்றி பெற்றுவிட்டார் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. மக்கள் எதிர்பார்ப்பு இவ்வளவுதான் என்பதை அறிந்து விஜய் படங்கள் கொடுக்கிறார் என்று சொல்வதிலும் தவறில்லை.

சினிமாத் தொழிலில் வெற்றி பெற்றவர் விஜய். Sure Shot... ஒத்துக்கொள்கிறேன். சினிமா என்ற கலையில் ? அது யாருக்கு முக்கியம் என்று கேட்கிறீர்களா ? அது சரி !

ஒரு கமல் ரசிகனாக நான் "டாக்டர் கமலஹாசன்" என்று அவர் அழைக்கப்படும்போது நினைத்துக்கொள்வது, அவர் சினிமாவில் செய்த செய்யப்போகும் Research, Experiment and Innovationகளை.

ஒரு விஜய் ரசிகனாக (இருந்தால்) நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள் ?

Chennai - Right Now

A fantastic weather, today evening 4.30

வான மகள் நாணுகிறாள்
வேறு உடை பூணுகிறாள்

சனி பெயர்ச்சி

இரண்டு மூன்று நாட்களாக ப்ளாக் அப்டேட் செய்யாமல் எங்கே போனாய் ? என்று பல லட்சம் விசாரிப்புக்கள் (ஹி ! ஹி).

ஒரே வார்த்தையில் பதில் சொல்வதானால் - ஜலதோஷம் என்று சொல்லலாம்.

இளம்பிராயத்தில் ஆரம்பித்து இன்றுவரை ஜலதோஷம் வருடத்திற்கு மூன்று முறை விசிட் அடிக்கும். இளவயதில் தும்மல், இருமல் என்று ஆரம்பித்து ஜுரம் வரை வந்து நாக்கு கசந்து உடம்பு வியர்த்துப் போனபின்தான் "ம்ம்ம்.. நாளைலேர்ந்து ஸ்கூலுக்குப் போகலாம்" என்ற அறிவிப்பு வரும். அடச்சே ! இந்த ஜுரம் இன்னும் மிட் டேர்ம் எக்ஸாம் முடியற வரைக்கும் இருக்கக்கூடாதோ !!

ஆனால் ஜுர நாட்களில் லீவ் எடுத்து ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லை.மதிய வேளைகளில் தூர்தர்ஷனில் யூ.ஜி.சி யை போட்டு கழுத்தறுப்பார்கள். எங்கேயும் வெளியேயும் செல்ல முடியாது. படுத்து தூங்கி சிறுவர் மலர், கோகுலம், ஆனந்த விகடன் எல்லாம் படித்து வெட்டியாக பொழுதை கழிக்க வேண்டும். ஆனால் ரொம்ப ஆக்டிவ்வாக காமித்துக்கொண்டோமோ ! தொலைந்தோம். அடுத்த நாள் பள்ளி செல்ல வேண்டியது தான். என்னதான் பொழுதுபோகவில்லை என்றாலும் லீவ் எடுக்கிறோம் என்ற அந்த "ஈவில் தாட்" தான் மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கும்.

ஆனால் அப்பொழுதெல்லாம் ஃபோகஸ் ஜலதோஷத்தின் மீது இல்லை. ஆனால் இப்பொழுதெல்லாம் ஜலதோஷம் வந்தால் நான் ரியாக்ட் செய்யும் விதமே வேறு. இளங்கன்று பயமறியாது என்று சரியாகத்தான் சொல்லியிருக்கிறார்கள். வயது ஆக ஆக, பயம் கூடுகின்றது. சரியாகச் சொல்லவேண்டுமென்றால், தைரியம் குறைகின்றது.

[சாயங்காலம் தொடர்கிறேன்]

For Your Eyes Only

One year up for my Sony DSC H5.

It has been a very rich experience so far, with my camera. Here's a part of my collection
http://picasaweb.google.com/keerthivasan/KalaasalPics

What's your favourite pic ? :P

Wiki trouble

Somebody do something !!

Surge - Bhakti

I wonder if you have noticed the sudden surge in "Bhakthi" amongst Tamilians. Well, its not Bhakthi, to be honest. But a similar inclination.

Before getting on anything, I'd like you to zoom into this picture. This is Villiwakkam Baliamman Temple's Theemidhi Festival. What used to be a "silent event" is now a "grand festival". Owing to its popularity, a lot of commercial elements have crept into this "festival". Live TV Coverage on Local channels, sponsors for Kumara Makkal(people who do the Theemidhi), Projectors for localites to watch the event and so on. One important commercial element is the vinyl hoardings surrounding the temple. There are so many, that they hide the presence of even two story apartments. If you would see the full version of this picture, you would find "Vijayakanth", "Jayalalitha" and even "Kalaignar Karunanidhi" welcoming the "Bhakthargal" to the festival. Talk of "Pagutharivu" !!!

This is not just in this temple. Every Amman temple in the nook and corner of Chennai had a celebration for the whole of Aadi maasam. Local groups of youngsters start collecting money and plan the event. For instance, on the Perungudi junction, there is a Amman temple.. and its Aadi Maasam celebrations included a huge plaster of paris Amman with an inbuilt motor to Open and Close the deities eyes. Orey Scene dhaan !

Wonder where all this bhakti sprung from. All temples are crowded on weekends, fridays and tuesdays. A lot of new temples are being founded. Lots of funds.

It is going to be a difficult task for the DK party to go and place that legendary "Periyar" saying in front of all the temples.

What is this ? The slow death of atheism in Tamilnadu ?

ஃப்ளாஷ்பேக் ஆசைகள்

அரை டாயர் போட்டுக்கொண்டு லேடீஸ் BSA SLRல் பயணம் செய்த நாட்களில் எடுத்த சில முக்கியமான வாழ்க்கை முடிவுகளை இப்பொழுதுதான் நிறைவேற்றிக்கொண்டிருக்கிறேன்.
ஏ. ஆர். ரகுமானின் "முக்காலா முக்காப்புலா" பாடலை ஒரு இருண்ட அறையில் Full Volume வைத்து அலறடிக்க வேண்டும் என்பது அதில் ஒரு முக்கியமான முடிவு.

நேற்று முக்காப்புலா வீட்டில் முக்கியது. ஆஹா !

சிறு வயதில், நாம் பெரியவர்கள் ஆனவுடன் இப்படியெல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்று கற்பனை செய்து பார்ப்போம். பெரியவர் ஆனவுடன் செய்ய நினைத்ததின் சுவையை மறந்துவிடுகிறோம். கேனத்தனமாக யோசித்திருப்போம். S. Ve. சேகர் "கதானாயகன்" படத்தில் யோசிப்பாரே....

" நல்லா சம்பாதிச்சு... பெரிய்ய்ய்ய்ய வீடு வாங்கனும் !" என்று பாண்டியராஜன் சொல்லுவார்.
அதற்கு S. Ve. சேகர் "ஆமாம்.. எவ்வளவு வாடகையா இருந்தாலும் பரவாயில்லை.. !வாங்கனும்" என்பார்.

அந்த நாட்களில் நமது சிந்தனை வட்டத்தின் வரம்பிற்குள் உதித்த சில யோசனைகள், ஆசைகள் இப்பொழுது பொறுத்தமற்றதாக இருக்கலாம். சில ஆசைகள் விபரீதமாகக் கூட இருக்கலாம். அப்படிப்பட்ட ஆசைகளையும் யோசனைகளையும் தேடிப்பிடித்து ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். ஆஹா ! நான் எவ்வாறெல்லாம் யோசித்திருக்கிறேன்.

கோயிலுக்கு வெளியே செருப்பு பாதுகாக்கும் தாத்தாவுக்கு, பெரியவனாகி சம்பாதித்தவுடன் நிறைய்ய்ய பணம் கொடுக்க வேண்டும் என்று தோன்றியிருக்கும். இன்று காரிலோ, கால் டாக்ஸியிலோ கோயிலுக்கு சென்றால், காரிலேயே செருப்பு கழட்டிவிட்டுத்தான் உள்ளே போகிறேன். அன்று நினைத்ததிலும், இன்று செய்வதிலும் இரண்டிலும் தவறில்லை. ஆனால் எங்கோ உதைக்கிறது.

எனக்குள் இன்னும் இருக்கும் பழைய கீர்த்திவாசனின் கேனத்தனமான சில ஆசைகளை கொஞ்ச நாள் நிறைவேற்றப் போகிறேன்.

பல ஆசைகள் நிறைவேறாது. உதாரணத்திற்கு, எனக்கு சினிமா தியேட்டரில் வேலை பார்க்கவேண்டும் என்று ஆசை. நாள் முழுவது சினிமா பார்க்கலாம், இலவசமாக. வேறொரு கற்பனையில் நான் வேலைக்கு போகும் போது போலீஸ்காரர்கள் கார் கதவை திறந்துவிட்டு சல்யூட் அடிக்க வேண்டும். வேறுவிதமான ஒரு பரிணாமத்தில், என் பெட்ரூம் முழுக்க மைசூர்பாகு இருக்க வேண்டும் என்று கூட நினைத்ததுண்டு.

இவைகள் அல்லாமல், சில அல்பத்தனமான ஆசைகளை நிறைவேற்றப்போகிறேன்.

உங்களுக்கு இப்படி ஏதாவது ஆசைகள் இருந்து நிறைவேற்றியிருக்கிறீர்களா ?

Vindhya Himachala Yamuna Ganga !

For a Video that runs around 15 minutes, this is the one frame that gave me goosebumps.... !
Hats off, Mr. Bharatbala.

You ought to watch these videos.

• Part I
• Part II
• Part III

லீவு லீவு லீவு ! வேண்டும்....

நானும் பிரபுவும் நேற்று பேசிக்கொண்டிருக்கையில் அடிபட்ட ஒரு விஷயம் - பி.கே நேற்று சுதந்திரதினமாக இருந்தபோதிலும் அலுவல் சென்றது.

இந்தியாவில் கம்ப்யூட்டர் நிறுவனங்கள், குறிப்பாக 24 X 7 நிறுவனங்கள் வந்தபின் நமது விடுமுறை லாஜிக்கே மாறிவிட்டது. ஜூலை நாலாம் தேதி சில அலுவலகங்களில் விடுமுறை அறிவிக்கப்படுகின்றது. தேன்க்ஸ்கிவிங் டே, லேபர் டே போன்ற நாட்களிலும் விடுமுறை.

இது பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்த போது, வெங்கிட்டு சாரின் ஒரு பழைய பதிவில் நான் எழுதிய காமெண்ட் (பின்னூட்டு - Feedback என்ற ஆங்கில வார்த்தைக்கு தமிழ் வார்த்தை... உவ்வேக் !) ஞாபகம் வருகிறது.

அவுட்சோர்சிங் வேதனைகள்
---------------------------------------------

மாலை சூரியனுக்கு சுப்ரபாதம் பாடி
அரைகுறை தூக்கத்தில் சோம்பல் முறித்து
மாலைக்கடன்களை வட்டியுடன் செட்டில் செய்து
BPO மக்கள் அந்த நாளைத் துவக்கிடுவர்

இல்லம் தேடிவரும் காரில் ஏறி
அளவில்லா தூரம் பயணம் செய்து
"வா மாமு !".. "வா மச்சி !" எனக் குசலம் விசாரித்து
"Good morning sir, Im Mike spencer, welcome to ***** how may i help you." என்பார் மோஹன் ராமக்ருஷ்னன்.

இரவெல்லாம் பகலாய்.. பகலெல்லாம் இரவாய்
வீட்டில் இருந்தும் இல்லாமல்
பிள்ளையார் சதுர்த்தி நாள் முழுவதும் தூக்கம்
சம்பந்தம் இல்லாத லேபர் டேயில் விடுமுறைகள்

வேலை கிடைத்ததே ! அது போதும்...
நாங்க இங்கே ஃபோன்ல கை வைக்கலேன்னா
அங்கே ஒரு அமெரிக்கன் சோத்துல கை வைக்க முடியாது
ஹ்ம்ம்ம்ம்... !

சுதந்திர தினம்

ஃபோட்டோ எடுக்க பீச் போறேன் என்றேன்
கூட்டமா இருக்கும்.
அதெல்லாம் போக வேண்டாம் என்றாள் அம்மா

:)

Dachu & Teja

என் வீட்டுக்குள் என் உலகம்

வாழ்க மோசர் பேயர்

சிந்துபைரவி ராகத்தை சிவரஞ்சினியோட மிக்ஸ் பண்ணி
அடாணா ராகத்தை ஆரோஹனத்துல புடிச்சு
தொடையில ஆதிதாளம் போட்டா கிடைக்கிற ராகம்
கல்யாணியா காம்போதியா ?
கரகரப்ரியாவா ? ஷண்முகப்ரியாவா ?
இல்லே .... ஸ்ரீப்ரியாவா ?

--

மக்களே, மோசர்பேயர் வாங்க ஆரம்பியுங்கள்.

IT Blues

"Production Support வேண்டாம் சார் !
புதுசா ஒன்னுமே கத்துக்க முடியலை....
எல்லாம் ஒரே ரூட்டுல போக வேண்டியிருக்கு"
என்றார் CAB டிரைவர், தன் மேனெஜரிடம்.

Right Track

Shot while crossing Villiwakkam Railway Crossing ! Download full photo - it is worth it :)

மொழி

BSNL Broadband கடந்த சில நாட்களாக ஒழுங்காக வேலைசெய்யவில்லை. அலுவலிலும் இன்டர்நெட் இணைப்பு இல்லாமல், வீட்டிலும் இல்லாமல் திண்டாடிவிட்டேன். இன்னமும் முழுவதுமாக சரியாகவில்லை. இன்று சரி செய்வதாக சொல்லியிருக்கிறார்கள், பார்ப்போம்.

Broadband - தமிழில் அகல வரிசை...
Internet - இணையம்

எனக்கு ஒரு விஷயம் புரியவில்லை. இப்படி கலைச்சொற்களை தமிழில் உருவாக்குவதன் மூலம் என்ன சாதிக்கிறோம். மொழியைக் காப்பாற்றுவதற்காக என்று சிலர் நம்புகிறார்கள். எனக்கு இது தமிழை கொச்சைப்படுத்துவது போல் உள்ளது.

இவற்றிற்கெல்லாம் தமிழில் சொற்கள் இல்லையென்றால் என்ன குறைந்துவிட்டது ? சிகரெட்டை சிகரெட் என்று அழைக்காமல், வெண்குழல் வத்தி என்று அழைப்பதில் என்ன தமிழ் உயர்ந்துவிட்டது ? யார் இந்தச்சொற்களை உருவாக்குகிறார்கள் என்று தெரிந்தால், தேடிப்பிடித்துச் சென்று பெர்சிய மொழியில் இருந்து தமிழுக்கு இறக்குமதியான சில கெட்ட வார்த்தைகளால் திட்டிவிட்டு வரலாம் என்று இருக்கிறேன்.

இப்பொழுது இவர்கள் உருவாக்கும் தமிழ்-கலைச்சொற்கள், Derivative சொற்களாகத்தான் இருக்கின்றன. இப்படி செய்வது ஒரு மொழியின் கையாலாகாதத்தனத்தை காட்டும். கடந்த காலத்து அறிவியல் கண்டுபிடிப்புக்கள்கூட சில நாகரீகமான சொற்கள் பெற்றன. ரயில், வானொலி (அழகான பெயர்). சில சொற்கள் மருவி வருவதை அவர்கள் தடுக்கவில்லை.

ஆனால் இன்று சொற்கள் உருவாக்குவது அறிவில்லாதவர்கள் செயலாகிவிட்டது. மின் தூக்கி,சொடுக்கி என்று அழைப்பது அருவருப்பாக இல்லை ? கஷ்டமே இல்லாமல் இவர்களால் அனைத்து நவீன சொற்களுக்கு இணையான தமிழ் சொற்கள் உருவாக்க முடிகிறது. ஆனால் அவை சுவையாக இல்லை. சில சமயம் இச்சொற்கள்தான் மொழியின் வளமையைக் குறைக்கிறது. தமிழ் இத்துணை செம்மையாக இருப்பதற்குக் காரணம் இடைக்காலத்தில் பல மொழிச்சொற்களை வரவேற்று அவற்றை தமிழில் மருவிக்கொண்டது தான். உதாரணத்திற்கு சொல்வதானால் ரயில்கள் இந்தக்காலத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு தமிழில் சொல் உருவாக்க வேண்டுமென்றால், இவர்கள் "தண்டவாள ஊர்தி" என்றுதான் உருவாக்கியிருப்பார்கள். Rail என்ற ஆங்கில வார்த்தையிலிருந்து மருவிவந்த ரயில் என்ற சுவையான வார்த்தை நமக்கு கிடைத்திருக்காது.

இதே பேட்டர்னில் போய்க்கொண்டிருந்தால் தூய தமிழில் அத்தனை வாக்கியங்களும் நீள நீளமாக இருக்கும். நீளமாக இருப்பதில் தவறில்லை. பொன்னியின் செல்வனில் ஒரு பெரிய பத்தி முழுவதும் ஒரே வாக்கியம் வருவது சுகமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் நான் குறிப்பிடுவது, அர்த்தமில்லாமல் Derivative சொற்கள் பயன்படுத்தி நீளமாக்குவது.

இப்படி மானாவாரியாக கலைச்சொற்களை உருவாக்கிவிட்டு அவற்றை ப்ரபல்யம் செய்யாமல் "தமிழைக்காக்க வேண்டும்" என்று மட்டும் கொடி பிடிப்பவர்களுக்கு தமிழின் மீது அக்கறை உள்ளதாகத் தெரியவில்லை.

நல்ல வேளை ப்ரிட்டிஷ்காரர்கள் அனைத்து நாட்டிற்கும் சென்று ஆங்கிலத்தை பிரபலமாக்கிவிட்டார்கள். ஒரு யுனிவர்ஸல் மொழியாக ஆங்கிலம் இருந்திராவிட்டால் ? நினைத்துப் பார்க்கவே கடினமாக இருக்கிறது.

Dachu is back !

DACHU - Thats what they say
D to the A to the C to the H to the U







To Download : Click on the pic (Takes you to Picasa Album), and then click on Download Photo (on the right side links)

தைரியம்ன்னா - பயம் இல்லாதமாதிரி நடிக்கறது

அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது
அஞ்சல் அறிவார் தொழில்

இக்குறளுக்கும் பின்வரும் பதிவிற்கும் சம்பந்தம் இல்லை. "அது சரி ! என்றுதான் இருந்திருக்கிறது" என்று கேட்கிறீர்களா. ஹ்ம்ம்ம்.. சரி, என் விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.

"தி ஹோஸ்ட்" படம் பார்த்தேன். முதல் சில நிமிடங்களில் தொடங்கும் ஒரு பயங்கரமான காட்சியைப்பார்த்து மிரட்சியடைந்தேன். அடேங்கப்பா ! ஹாலிவுட்டிற்கு இணையான (சில சமயங்களில் அதையும் மிஞ்சும்) காட்சிகள். வெகு நேர்த்தியான க்ராஃபிக்ஸ் நுட்பத்தைப்பார்த்து ஸ்பீல்பேர்க் கூட ஆச்சரியப்படக்கூடும். மக்களே ! பார்க்கவேண்டிய படம். மிஸ் பண்ணவேண்டாம்.

சில சமயங்களில் கேனத்தனமாக கதையின் ஃபோகஸ் தள்ளாடுகிறது, என்றாலும் அதையும் ரசிக்க முடிகிறது. திகில் படம் என்றாலும் அதில் மிலிதாக இழையிடும் குடும்பம், பாசம் ஸ்பீல்பேர்க்கையும் கே.எஸ்.ரவிகுமாரையும் ஞாபகப்படுத்தும். சில இடங்களில் உலக அரசியலை சாடும் வகையில், இது என்னவிதமான படம் என்று நிர்ணயம் செய்ய முடியாமல் போகும். எல்லாவற்றையும் கலந்து கட்டி ஒரு மசாலா பொட்டலம் தருகிறார்கள்.

நான் இம்மாதிரி படங்கள் பார்க்கும்போது சப்ஜெக்டிவ்வாக பார்ப்பேன். "என்னாங்கடா கலர் கலரா பிலிம் காட்டறீங்க !!! அணகொண்டாவாவது, ஆட்டுக்குட்டியாவது.. எங்கே, என்னை பயமுறுத்துங்க பார்க்கலாம்..." என்று தெனாவெட்டாக கேட்பவர்களுக்கு இந்தப்படம் நிச்சயம் போர் அடிக்கும். ஆனால், சிறிது பணிந்து சென்று பார்த்தால் கட்டாயமாக மிரண்டு போவீர்கள்.

இப்படம் குறித்த ஒரே ஒரு திரனாய்வுக் கருத்தை இங்கே சுட்டிக்காட்டுகிறேன்.
"You’ll laugh, you’ll gasp, you’ll jump, you’ll ask Hollywood for your money back."

நம்ம ஊர் தியேட்டருக்கு வந்தால் அவசியம் போய் பார்க்கவேண்டும்.

டைரக்டர் சங்கர், ரஜினிகாந்தும் விக்ரமும் வில்லனை அடிக்கும்போது பயன்படுத்தும் ப்ரயோஜனம் இல்லாத க்ராஃபிக்ஸை Fantasy கதை ஒன்று தயார் செய்து பயன்படுத்தலாம். அதல பாதாளத்தில் இருக்கும் தமிழ் சினிமாவின் தரத்தை ஒரு சிறிதளவேனும் உயர்த்தியது போல இருக்கும்.

முன் ஜாக்கிரதை முத்தண்ணா

கலக்கலாக இரண்டு ரியர் வியூ கண்ணாடிகள்
இரண்டுபக்கம் அடிக்க வசதியாக இரண்டு பெல்கள்
நடுவில் ஒரு ஹாரன்
முன்னே ஒரு பேக்கேஜ் கம்பார்ட்மெண்ட்
பின்னே கேரியருக்கு அடியே பை மாட்ட ஒரு ப்ரொவிஷன்

எல்லாவற்றிர்க்கும் முத்தாய்ப்பாக ஒரு ஹெல்மட்.

I like to call this Passion. Passion - தமிழில் என்ன ?

(Cenetoph Roadல் பார்த்த ஒரு வித்தியாசமான நபர்)

இ - இலை ; ஈ - ஈகை

பல சமயம் எனக்கு சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாமல் சந்தேகங்கள் வரும்.

இந்த ஈ படத்தை எடுத்து முடிந்தபின் எனக்கு உதித்த சந்தேகம், "தக்காளி நடக்க ஆரம்பித்தால் நாம் எல்லாரும் அசைவம் ஆகிவிடுவோமா ?"

Power of Imagination

Dachu was playing with his Animal Toys
I was experimenting with my camera

KB came home

He took one animal from Dachu's Hands
He took off the camera from my hands

This is what he got.

Power of Imagination.

களைப்பு !

தொலைதூர பூமிப்பயணத்தின் நடுவே
இலையில் இளைப்பாறும்
மழைத்துளி !

அது சரி..
இளைப்பாறுவது இலையா ? மழைத்துளியா ?

---

Courtesy:
ஃபோட்டோ, கவிதை : கீர்த்திவாசன் :)
இலை, மழை : கடவுள்

காக்க ! காக்க !

நாங்க அஞ்சு பேர் !
எங்களுக்கு பயமே டயமே கிடையாது.

நல்லா டைம் கிடைச்சு எல்லாரும் மீட் பண்ணின போது.. என்ன நடந்தது தெரியுமா ?

சஜைங் !!!!!!!!!!!

மற்றவை உங்கள் கற்பனைக்கு விட்டு விடுகிறேன்.

The Tao of Boredom

நொடிகள் நகர்வது கூட துல்லியமாகத்தெரியும், காதல் செய்தால்.. போர் அடித்தால்.

அப்படி பொழுதுபோகாமல் உட்கார்ந்திருந்த அகால வேளையில் உதித்த ரோசனை - புஸ்தகம் வாசிக்கலாம், சினிமா பார்க்கலாம். சினிமா எல்லாம் பார்த்தாகிவிட்டது. என்ன புஸ்தகம் படிக்கலாம் ?

நடுவில் இருந்த பழக்கம், அப்பம் வடை தயிர்சாதத்துடன் விடைபெற்று சென்றுவிட்டது. மீண்டும் புதுப்பிக்கலாம் என்று நினைத்து என் கணிணியில் உள்ள ஈ-புக்ஸ்களை நோட்டம் விட்டேன். "The Tao Of Physics" என்ற வித்தியாசமான பேர் தென்பட்டது. காலைவேளைகளில் அலுவல் செல்கையில், பக்கத்து TCS, Infosys, Sathyam, CTS பேருந்துகளில் ஜன்னலோரத்து தேவதைகளும், தேவையில்லாதைகளும் கையில் வைத்திருக்கும் புத்தகம் அனேகமாக "டா வின்ஸி கோட்", அரதப்பழைய "ஹாரி பாட்டர்" அல்லது "த டாவோ ஆஃப் ஃபிசிக்ஸ்".

ஹாரி பாட்டர், லார்ட் ஒஃப் தி ரிங்ஸ் சமாச்சாரங்கள் எல்லாம் எனக்கு ஜீரணம் ஆகாத பலகாரங்கள். அதனால் இந்த Tao of Physics புத்தகத்தை பருப்பு மாதிரி எடுத்து படிக்க உட்கார்ந்தேன். மூச்சு முட்டியது.

நாள் முழுக்க பகீரதப்ப்ரயத்தனம் செய்து பன்னிரண்டு பக்கங்கள் முடித்தேன். ஒரு எழவும் புரியவில்லை. யாரிடமும் ஃபிலிம் காமிக்க முடியாது. எடக்கு மடக்காக கேள்வி கேட்டால் "சரியா ஞாபகம் இல்லையே.. படிச்சு ரொம்ப நாள் ஆச்சு" என்று மழுப்பத்தான் முடியும். சரி ! எனது அறிவுத்திறன் அவ்வளவுதான் என்று புத்தகத்தை மூடிவிட்டு, இருந்த கடுப்பில் டிலீட் செய்துவிட்டேன்.

நல்ல வேளை, பி.கே பரிந்துரையில் "ஏர்ஃப்ரேம்" படிக்க ஆரம்பித்தேன். கீழேவைக்க முடியவில்லை. இன்று முடித்துவிடுவேன்.

எனக்கு இந்தமாதிரி மசாலா தான் ஒத்துவரும் போல இருக்கிறது. ஆனால் ரிச்சர்ட் பாச்சின் "தி ஒன்" போன்ற புத்தகங்களை (அப்ஸ்ட்ராக்ட் வகையராக்கள்) படித்து வந்தேன். இந்த Tao of Physicsதான் சோதனைப்படுத்திவிட்டது.

யாராவது நிறைய கொலை,திருட்டு நிறைந்த புஸ்தகம் வைத்திருந்தால் ஈமெயில் அனுப்பி விடுங்கள்.. போர் அடிக்கிறது.

ஹைக்கூ!

ஆஃபீஸில் வேலையில்லாமல் ப்ளாக் படித்துக்கொண்டிருந்தேன் (ஆஃபீஸில் இன்டெர் நெட் லேது. நான் படிப்பது இன்டர்னல் ப்ளாக்). வழக்கம் போல் ஆங்காங்கே தமிழ் தென்பட்டது. எரிச்சல் தரும் விஷயம் என்னவென்றால், சராசரியாக இருபதுகளில் இருக்கும் ஒரு இளைஞன் தமிழில் கவிதை எழுதினால் அது காதலாகத்தான் இருக்கும். யாராவது சண்டை பிடிக்க வாருங்கள் பார்ப்போம் ! அத்தனை குப்பைக் கவிதைகள். நயம், கருத்து, மொழிச் செம்மை இவை எவையும் இல்லாமல் என்ன தமிழ்க்கவிதை ?

அப்போது இடர்ப்பட்டது (நடுவில் ப் வருமா ?) நமது பரணியின் வலைப்பதிவு. ஹைக்கூ ஒன்று எழுதியிருந்தார்.

Late-ஆ எந்திரிச்ச பின்
நினைவுக்கு வந்தது
Night சாப்பிட்ட சேவல்

அடே ! நம்மளயே ரெண்டு செக்கண்ட் யோசிக்க வைத்துவிட்டதே என்று பாராட்டுவதில்கூட பெருமைப்பட்டுவிட்டு, அவரது முழு வலைப்பதிவையும் படித்து முடித்துவிட்டேன். பின் அவருக்கு ஈமெயில் அனுப்பி குசலம் விசாரித்ததில், அவரது எக்ஸ்டர்னல் ப்ளாக் முகவரியையும் அறிந்துகொண்டேன்.

இங்கே

மூன்று நான்கு வரிகளுக்குள் நறுக்கு தெறிக்கும் ஒரு ஹைக்கூ எழுதுவது சுலபமாகத் தோன்றலாம். எனக்கும் அப்படித் தோன்றி எழுத முற்பட்டதில் ஒரே ஒரு விஷயம் தெளிவானது - எனது தமிழ் வறட்சி மற்றும் கற்பனை வறட்சி. Self Realizationஐ ஒரு கேனத்தனமான விஷயமாக நான் கருதுவதால், அந்த எண்ணங்களை உதறிவிட்டு நமது பரணியின் எக்ஸ்டர்னல் ப்ளாகையும் படித்துமுடித்தேன்.

Practical exam தள்ளிவைப்பு
சந்தோஷத்தில் துள்ளி குதித்தன தவளைகள் !

கலாசிட்டீங்க பரணி.

ஏதாவது தலைப்பு வைத்துக் கொள்ளுங்கள்

எலக்ட்ரிக் ட்ரெயின் பயணம்.
ஏகாந்தமாய் ஜன்னலோர இருக்கையில் வாசு.
இரண்டு ஸ்டேஷன் கழித்து ஒரு குருட்டு மாணவன் அவன் அருகில் அமர்ந்தான்.

வாசுவின் சந்தோஷம் பாதிக்கப்பட்டது. நெருடல்.
ஒரு பக்கம் பரிதாப உணர்ச்சி. இன்னொரு பக்கம் பயம்.
பயல் பர்ஸை அடித்துவிடுவானோ !! பேப்பரில் படித்திருக்கிறோமே.
சே ! சே! இப்படி நினைப்பதே தவறு. பாவம்.

ஆனால் எவ்வளவு சமாதானப் படுத்திக்கொண்டாலும், ஜன்னலுக்கு வெளியில் வாசுவின் கவனம் செல்லவில்லை.

"சார் ! கொரட்டூர் வந்தா சொல்லுங்க சார்.." என்றான் வாசுவிடம்.
"ஆங் ! வர்ர ஸ்டாப்தான்.. இறங்கிக்கோப்பா !!" என்றான் வாசு.

அவன் அகன்று சென்றவுடந்தான் நிம்மதியானான் வாசு.

கொரட்டூர் ஸ்டேஷனில் ஜன்னலுக்கு வெளியே நடந்து சென்று கொண்டிருந்த அந்த குருட்டு மாணவனை பார்வையிலிருந்து மறையும்வரை பார்த்தான்.

ஸ்டேஷன் மறைந்து, ஜன்னலுக்கு வெளியே உலகம் வேகமாக பின்னோக்கி சென்றுகொண்டிருந்தது.

சே ! அவனல்லவா நம்மிடம் அமர பயப்பட்டிருக்க வேண்டும் !!

எந்த ஊர்

சரி.. எந்த ஊர் என்று கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள். ஆனால், இத்தனை திருவிளையாடல்களின் கதைகள் நமக்கு யாருக்காவது தெரியுமா ? வலைமனைகள் எதிலேனும் இருக்கிறதா ? இல்லை பெரியபுராணத்தில் (அல்லது திருத்தொண்டர் புராணம்) மட்டும்தான் இருக்கிறதா ?

என்னவென்று தெரியவில்லை. திடீரென்று இதில் ஒரு ஈடுபாடு, கடந்த பதினைந்துனிமிடங்களாக.

Whats this ?

DK Pattammal

Sangeetha Kalanidhi DK Pattammal - Her voice heard in Hey Ram.

Rip from Hey Ram - KB. Pencil art - Yours truly.

விளக்கு பூஜை

நேற்று வில்லிவாக்கத்தில் விளக்கு பூஜை நடந்தது. நான் தான் ஃபோட்டோக்ராஃபர்.
சர்க்கரைப்பொங்கலும் கொண்டைக்கடலை சுண்டலும் ப்ரமாதம்.

So, what are you doing this weekend ?

Ah ! Its friday !

I have two useless questions to people I meet, thats spans across the weekend.

First Question is asked on Friday - "So, whats your plan for the weekend ?".

This question, frankly, doesn't even qualify to be a question. I could say that its just a numb,formal statement.

Whats more funny is the respondent's expressions. Every time he is asked this question, he feels as though he is unprepared for that moment of question. A few people even blush for no reason. A very few of them sink into a thought process, and stop being responsive and makes you feel quirky for having asked that question.

Here are some safe responses... these are responses from people who arent sure what they are going to do...

"Well, Im so tired man.. im going to sleep off all saturday and sunday.."

"i dont know... i might come to office"

"im planning for a movie.. not sure.."

These might sound like sane responses, but the significance of them is that they are not plans, but just answers for the weekend question. Honestly they do not know what they are upto. They just answer for the sake of responding that question.

Pause !

The second question - the even number question - is asked on a Monday. "So, how was your weekend ?".

Few people would be shocked. "What?? weekend is over ?".
Few people who blushed for the first question will so the same thing, as if someone asked him "how was your first night ?".
People who went into a thought process, will submerge even deeper now thinking "WTF did i do ???"

Safe responses again, "i slept off man !!.. completely.. !", "watched some movies....", "where was weekend ? i was here in office !! hmm..."

-Alright !

The deal here is not about the response. It is about the question.

People who ask this question, don't give a damn about what you are upto on the weekend. Some people who are asking this question wouldn't even be listening to your response.

For instance, tell them "Im going to Mars on saturday and will be returning, when it gets closer to earth in August".... The questioner, who probably wasnt listening, believes you have responded his question and just says "oh ! cool !!".

A few people ask this question, simply because they have something very exciting to do over the weekend.. and they cant wait to tell you...

"So, whats plan for the weekend ?" and when you've just started your response as "...me ? well.... um !...." they simply interfere inbetween and manifest "know what ? Im doing deep sea diving on sunday after I've done sky-diving on satuday... isnt that cool ??? What did you say you were going to do this weekend ?" and you are still in "...me ? well.... um !....".

Try this. Today.. make up your mind. Anyone who is going to ask you this question is going to receive a bizzare reply. Compose your bizzare reply (paste it on the comment section, let me see how imaginative you are), and shoot it out at the right moment.

There are too many useless questions, in a corporate world. This one takes an important place, considering the magnitude.

Hmm.. So, what are you doing this weekend ?

(pencil sketch by the greatest aatma on earth!)

Kamal Dose

Q1 ) What is the name of the role played by Kamalhaasan in 1992-Thevar Magan ?

Q2) What is the name of the role played by Kamalhaasan in 1995 - Sathileelavathi ?

Q3) What is the name of the College for which Kamalhaasan is a Vice Principal in Nammavar ?

Q4 ) What are other movies of Kamal, where other character bear the same name (this is a clue, may be !) ?

If you know the answers for these questions, you should have realized the real question is Why ?

PS - off late, I've seen Hay Ram much too much. I've fallen in love with every frame (except for a few immature scenes). The Camera and re-recording in special focus. Thiru and Ilayaraaja havent received their due credit for their efforts on this movie. May be, that by itself is a proof that they have given quality work.

Short Reads

• A very interesting Sivaji review. (PS - Read until end)
• 
  
• An interesting collection of information about the man who knew the value of silence
• 
  
• Not sure if this is real Sharad Haskar stuff, but whosoever idea it was.... Salute !
• 
  
• If you've not been enjoying the OC peeks into Google Books, do it atleast for Dilbert.(First strip on Page 13 is classic Dilbert) And this
• 
  
• You better not miss this - June Ponal (Unnale Unnale) and Karu Karu Vizhigalaal (Pachai Kili muthu Charam) - Harris Jayaraj ROCKS !!!! (Thanks to www.itwofs.com)
  

Obstacles Disappear

I've posted this on my Company's internal blog and got good answers for the question that I asked. Same Question to you !

I tried my maximum to make the Grill (Which was so Granular) to disappear, at the Kancheepuram Varadarajaperumal temple, but this was the best I could get.

However, this was itself an amazing phenomenon for an Amateur like me. I vaguely understand the physics behind this picture. But someone for the benefit of everyone, explain how an object blurrs out in front of a lens element ?

If you are not interested in answering this question, you could probably answer this.

Is it Varadaraja Perumal temple or Devaraja Perumal Temple ? Whats the difference. Someone said it is "Sankararaman Temple". :)

வளர்ச்சி

"வூந்திடாதே கீத்தீ !!" என்று இறுகக்கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டு பயந்தவன் - இன்று
"அப்பியில்ல !! இப்பி போனும்... நவுந்துக்கோ .. ! இப்பி போனும்" என்றான்.

நான் மட்டும் வளராமல், வளர்ச்சியை இரசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

உணர்ந்து ஏற்று தெளிந்து என்செயுமெனும்
சிந்தனை வினை முடி !!

Anbe Sivam

Avyukta is back ! You can now remove all the oxygen masks.
For people who guessed the answers, here we go. !

Chakra guessed it right (Dhoda !!). I was busy. Beyond what you can possibly imagine.

Dhana, actually Im a metapghor for Lazy !! :) You guessed me right.. but this doesnt become the reason, though.

KB, thanks dude. Brief illa.. elaborate dhaan.

Rasu, The power of Crystal Clear Dreams - Avyukta. (Very experienced readers of Avyukta might understand this) :)

Jeevan, Nandri Nanba. Its just 1st.

Narayanan, well.. you remember :)

The Other Avyukta, Okkamakka...!! enakkevaa ?

Sowmya, thanks for the link. BTW, which is not fair ?

Dagulu Bigulu Sevulu Avulu, Ippo naan enna senjutten ? adhai sollunga mudhalle !!

shree, you definitely have seen me somewhere !!

Sollunga Paarpom !!

Why is Avyukta rarely updated these days ?

1. avyukta is very busy
2. avyukta has run out of creativity (was there any, so far ?)
3. avyukta has quit blogging
4. all of the above

இயல்பு

"ஏம்மா அப்பா சீக்கிரம் வந்துட்டாங்க ! ஆஃபீஸ் இன்னிக்கு ஹாஃப்டேயா ?"

சமையலரையில் காஃஃபி போட்டுக்கொண்டிருந்த அம்மாவின் புடவைத்தலைப்பை இழுத்து கேள்வி கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். "ம்ம்ம்.. கீழே போய் D7 மாமிகிட்ட நாள நாளன்னி பாலை அவங்களையே எடுத்துக்க சொன்னேன்னு சொல்லு". அவசரம் அவசரமாக காபி கலந்து கொண்டிருந்தாள்.

"ஏம்மா ! ஊருக்கு போறோமா ?"...
"சொன்ன வேலையை செய்.. போ!". அதட்டினாள் அம்மா.

----

"ஏம்ப்பா சோகமா இருக்கே ! ஏம்ப்பா ஆஃபீஸ் இன்னிக்கு ஹாஃப்டேயா ?"
".............."
"ஏம்ப்பா காபி சாப்டாம வெச்சிருக்கே ?"
"............."


"ஏம்பபா அழறே ?" மெதுவாக கண்ணீர் வழிந்துவந்த கண்கள், குளமாகி நின்றன.
"தாத்தா செத்துப்போய்ட்டாடா !" என்று கதறி வெடித்தார் அப்பா.

என்ன நடக்கிறது என்று எட்டிப்பார்த்தாள் அம்மா. "வெளியே வா !" என்று மிரட்டினாள்.

-----

"ஏம்மா ! நாம மெட்றாஸ் போறோமா ?"
"ம்ம்ம்ம்ம்.."
"ட்ரெயினா ?"
"ப்ளேன்".

-----

ரெண்டு ஸுட்கேசையும் கால் டேக்ஸியில் ஏற்றிக்கொண்டிருந்தார் அப்பா. வீட்டுச்சாவி கொடுக்க D7 சென்றிருந்தாள் அம்மா.

"அப்பா.. ஒன் மினிட்ப்பா !!!" என்று தப தப என்று ஓடினான்.

"சந்தீப்.. ! சந்தீப் !!" என்று ஆருயிர் நண்பனின் வீட்டுக்கதவை தட்டினான்.
"என்னாடா !!"

"டேய்.. நான் ஏரோப்ப்ளேன்ல போகப்போறேனே !!!!!!" என்று சந்தோஷத்துடன் குதித்துக்காமித்தான்.

--------

Great Men think alike !

Well, the other part of the quote that we conveniently ignore is that "Fools seldom differ".

But because Writer Sujatha cannot be included in the second category, I include myself in the first category. :)

விஷயம் இதுதான்... I wrote a post (a so called post) sometime back, called Puraanam. Before writing this post I was induced by a thought process. What we call mythologies feature incidents and gadgets that are fantasy filled. Because they don't exist any longer, and because those stories were of the past, we term it under mythological elements. What if Mythologies were, actually, those days' science fiction.

இதுதான் எமது கருத்து.

And in This week's Vikatan - Katrathum Petradhum, Sujatha reflects the same thing. It gives me pleasure to think that someone else also thinks on the same line/wavelength as I do.

Either Sujatha had plagiarized my thought, or we can choose to say "Great men think alike !" :)

I know it is a little too much for me. But where's thrill without it.

UPDATE : I was reading through the archives of my own blog (i'm getting hopeless), and i stumbled upon a old post of mine. THIS. Read it and you will find Sujatha's famous Dialogue in Sivaji.

Something seriously fishy, guys !! :)

Vaazhkkai Thaththuvam ! (Repost)

.........

ஈமெயில் குவியல்களுக்குள் புகுந்து அதகளம் செய்து கொண்டிருந்தான் திவாகர். பைசா ப்ரயோஜனம் இல்லாத ஆடிட், அதற்குத்தான் இத்தனை அமளி துமளி. மூன்று நாட்களாக பகீரதத்தவம் இருந்து வேலை வாங்கி, வேலை செய்து கொண்டிருந்தான். உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்துதான் வேலை என்றாலும் இருபது பேரை கட்டி மேய்த்து, அவர்களையும் பிழிந்து சாறெடுத்து, தானும் மெனக் கெட்டு 200% ப்ரொடக்டிவிடி வரவழைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

நடு நிசியில் தான் வீட்டு ஞாபகம் வரும். மனைவியை அந்த வேளையில் இம்சிக்காமல், வழியிலேயே ஒரு கையேந்திபவனில் காளிஃப்ளவர் மசால் தோசை இரண்டை கபளீகரம் செய்து கொள்வான். பூட்டைத் திறந்து வீட்டுக்குள் செல்லும் போது, "அச்சயா நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்துவிட்டுத் தூங்க வேண்டும்" என்று நினைத்துக் கொள்வான். அந்த நினைவெல்லாம் பேண்ட் கழற்றி லுங்கிக்குள் நுழைவதற்குள் கரைந்துவிடும். மூன்று மணி நேர உறக்கத்திற்காக ஏன் வீட்டுக்கு வர வேண்டும் என்ற யோசனையுடன் தூங்க ஆரம்பிப்பான்.

செல்ஃபோனின் அரக்கத்தனமான அலாரத்தில் பதறியடித்து எழுந்திருத்து, இன்னும் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் மனைவியையும் அச்சயாவையும் இரண்டு நிமிடங்கள் வெறித்துப் பார்ப்பான். பின் குளித்து முடித்து வேலைக்குக்கிளம்பிவிடுவான். சாக்ஸ் போடும்போது மட்டும் "அச்சயாவின் நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, தலைமுடியை வருடிவிட்டு, பின் தான் வேலைக்குச் செல்ல வேண்டும்" என்று நினைத்துக் கொள்வான். ஷூ லேஸ் கட்டி முடிப்பதற்குள் அந்த நினைப்பை மறந்திருப்பான்.

அன்று ஆடிட்.

நடக்கவில்லை. அத்தனை நாள் அவசரம் அவசரமாய் வேலை பார்த்ததின் அர்த்தம், மதிப்பற்று போய்விட்டது. சக ஊழியர்களிடம் வழக்கம் போல கடுப்படித்துவிட்டு, தன் ரூமில் சென்றமர்ந்தான். சபேசன் உள்ளே வந்தான் - சக மேனேஜர்.

"என்னடா ! ஏண்டா இப்படியெல்லாம் உழைக்கிறே ? லுக் அட் யுவர்செல்ஃப் ! யூ லுக் ஹாரிபிள்"... பதில் பேசாமல் மானிட்டரை வெறித்துப்பார்த்து உட்கார்ந்திருந்தான்.

"கோ ஹோம்! வீட்டுக்குப்போய்..."

"ம்ம்ம்ம்ம்.. "

வீட்டுக்குப் போகலாம் என்று முடிவு செய்தான். மனைவியும் அச்சயாவும் வீட்டில் தான் இருப்பார்கள். அச்சயாவிற்கு பார்பி டால் வாங்கிச்ச்செல்லவேண்டும் என்று முடிவு செய்தான். குழந்தையுடன் இன்று விளையாட வேண்டும் என்று முடிவு செய்தான். ஓடிப்பிடித்து விளையாட வேண்டும். மாடி ரேஸ் விளையாடலாம். பார்பி டால் வைத்து மெத்தையில் கதை சொல்ல வேண்டும். அவள் தூங்கியவுடன் போர்த்திவிட்டு நெற்றியில் முத்தம் வைத்துவிட்டு, தலை முடி வருடி விட்டு அவள் பக்கத்திலேயே தூங்கவேண்டும், இன்று.

காரை நிறுத்திவிட்டு, வீட்டிற்குள் சென்றான். வீட்டை வெளிச்சத்தில் பார்த்து பல நாட்களாகி விட்டதைப்போல இருந்தது. ஏனோ, தன் வீட்டிலேயே விருந்தாளியைப்போலே உணர்ந்தான்.

"அச்சயா !!! " என்று கூப்பிட்டான். தப தப என்று மாடியில் இருந்து அவனது குட்டி தேவதை, மழலைப்பாதங்களில் கொலுசு சப்தத்துடன் ஓடிவந்தாள். "அச்சயா இல்லப்பா ! அக்ஷயா" என்று என்றும் போல திருத்தினாள். அவளை அள்ளி வாரி அணைத்து உச்சி முகர்ந்தான்.

"ஹைய்ய்ய்ய்ய் !!" அச்சயாவின் அகலமான கண்கள், பார்பி டால் பாக்ஸைப்பார்த்தவுடன் இன்னும் அகலமாய் விரிந்தது. நான்கு நாள் உழைப்பின் அழுத்தம், தன் மகளின் இன்பத்தில் பறந்தோடிப்போனது. "குட்டிச்செல்லம் ஹாப்பி ?" என்று கேட்டான். அச்சயா பாக்ஸை ஆட்டி ஆட்டி சந்தோஷமாய் சிரித்தாள். திடீரென யோசனை ரேகைகள், அவள் முகத்தில்.

அச்சயா பாக்ஸ் பிரிக்காமல், "பி. ஏ. ஆர்.. பி.. அப்பா... இருப்பா வர்ஷாகிட்டே காமிக்க போறேன். அவ கிட்டே ஜி.ஐ.ஜோ இருக்கு.. நான் காமிச்சுட்டு வெரேன்,..." என்று தன்னை அவனிடமிருந்து விடுவித்துக்கொண்டு விடு விடுவென வெளியே ஓடினாள். பக்கத்து வீட்டுக்கு. அவள் திரும்பி வர ரொம்ப நேரம் ஆகும் என்றாள் மனைவி.

அதே இடத்தில் வெகு நேரம் நின்று கொண்டிருந்தான், திவாகர். எவ்வளவு நேரம் நின்றிருப்பான் தெரியவில்லை.

-
மறுனாள் காலை. செல்ஃபோன் அலாரம் அடித்தது. எழுந்து பார்த்தான். மனைவியுன் அச்சயாவும் தூங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஓரமாய் பார்பி டால் கிடத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது.

"குளித்து முடித்துவிட்டு அச்சயாவின் நெற்றியில் முத்தமிட்டுவிட்டு ஆஃபீஸ் செல்லவேண்டும்".

Karan Thapar - !!

Except for the few questions he asks, I hate Karan Thappar for his rude behaviour. He might make an impression of a pro-journalist, with his quick and dirty questions, but they always lacked purpose. The only idea of his conversation is to Win the conversation (or the heated up argument that he initiates).

I would like Karan Thappar to interview MKarunanidhi in the same style. Either of them should be easily pissed off, and if the probabilities of MK getting pissed off is more, then Karan would be in deep trouble.

Seen here, is the Devil's Advocate interview with Ram Jethmalani. Boy ! If this is not a hot discussion, what is.

If someone has the YouTube link for Karan's interview with JJ, please send me. I have a text transcript of their arguement, which ended like this...

KT: Chief Minister, a pleasure talking to you on HARDtalk India.
JJ: I must say it wasn't a pleasure talking to you. Namaste.

WOW !

எல்லாரும் என்னை மன்னிச்சுடுங்க !

(One of my Pencil Sketches of the yesteryears)

முதல்ல ப்ரபு கார்த்திக், அப்புறம் ஸ்ரீவத்ஸன்... ரெண்டு பேரும் என்னை மன்னிச்சிருங்கப்பா. நீங்க சொன்னது எல்லாம் எவ்வளவு உண்மைன்னு இப்பொதான் புரியுது. நேத்துதான் சிவாஜி பார்த்தேன். பார்க்க சகிக்கலை. நைட் ஷோ போய் ரெண்டு மணிக்கு திரும்பி வீட்டுக்கு வரும்போது எட்டு கிலோமீட்டர் புலம்பிக்கிட்டே வந்தேன்.

இந்த லட்சனத்துல ப்ரபு கார்த்திக் கிட்டே ஃபோன்லே அரை மணி நேரத்துக்கு மேல நாக்குமேல பல்லு போட்டு சிவாஜியை ஏகத்துக்கு சப்போர்ட் பண்ணிட்டேன். படம் பார்க்காம வக்காலத்து வாங்கின என் புத்தியை ஜோட்டாலயே அடிக்கனும். வீராச்சாமி பண்ணின அளவுகூட இந்தப்படம் என்னை என்டெர்டெய்ன் செய்யலை.

"ரஜினி படம்ன்னா லாஜிக் எல்லாம் தூக்கிபோட்டுட்டு, ஸ்பைடர்மேன் பார்க்கர மாதிரி பார்க்கனும்." அப்ப்டீன்னு சொன்னேன். அப்படித்தான் செஞ்சேன். இருந்தாலும் தாங்கிக்க முடியலை. ஒரு கிரிப்பே இல்லாம, இவ்ளோ கோடி ரூபா போட்டு எதை நம்பி படம் எடுத்தாங்க.. ரஜினி மட்டும்தான் படத்தின் ஒரே ஆறுதல்.

இவ்ளோ பேர் சிவாஜி பத்தி தப்பாபேசியும், சில அதிதீவிர ரஜினி ரசிகர்கள் தங்கள் ப்ளாகில் கருத்து சொல்லாம இருந்ததைப்பார்த்தே நான் புரிஞ்சுக்கிட்டிருக்கனும்.

டியர் பி.கே அண்ட் ஸ்ரீவத்ஸன், ஐயாம் வெரி சாரி அபொவுட் தெ மிஸ் அண்டர் ஸ்டாண்டிங் ஓன் யுவர் வெர்டிக்ட்.

இனிமே யாராவது "Great Directors like Maniratnam and Shankar" அப்டீன்னு சொன்னா எனக்கு கெட்ட கோவம் வரும், ஜாக்கிரதை.

Of answers and questions, and a little more of questions

A reporter asked Albert Einstein, “Can you explain the theory of relativity in one sentence ? “ Albert Einstein replied “No !”.

No marks for people who are thinking about the “Lady, Stove” answer. That was a different context.

I’ve like you to focus on the answer given by Albert Einstein. The answer may sound rude, but it becomes an “Answer” to the question in the truest sense. The problem with educated people is, they are not trained to reply negatively. “I don’t know” is considered to be a word of the uneducated. I wouldn’t advocate that it is a neat answer, yet when it is a statement of truth, no other answer is approporiate.

Most of the occasions, when a question is thrown to us, we instantaneously focus on framing a right answer to the question. But the important factor is that, the focus needs to be first cast upon the “Question” itself. We fail to analyze the question, before jumping into an answer.

Is this a question that I’m qualified to answer?
Why am I asked this question ?
Is this a sensible question?
Do I know the answer?
Do I know how to answer?

Instead, we start stringing the words and attempt giving an answer.The mind thinks that it is inevitable that the question needs to be answered. It has almost become an inoluntary action for us. We try our best not to show our ignorance. It is absolutely unnecessary to force ourselves to a thought process. We are not meant to know everything. Ignorance is an attribute that we can afford to retain some value on. More to it, we should be capable enough to express it, when it comes in front of a question.

On certain occassions, few people derive an answer to the question. They possess skills to frame an answer on the fly with their varied flavours of experience and education. They are extremely oveer-confident, and at a point get a feeling that they can answer, just about anything. Watchout ! these are the most dangerous people you have to ask a question, because they don’t focus on the question, and all they care about is giving an answer to your question.

There are quotes about both questions and answers. Few say “Framing a question is an art !”. few others claim that “Answering is an art !” am trying to learn that “Understanding the question, before answering a question is an art.”

It takes a while before you would answer. It would slow your reactions down. But then, whats the hurry ?

What do you think ? Exactly. You don’t have to answer this question :)

Kamalhaasan BA

Was watching Vettayadu Vilayadu for the umpteenth time, and I somehow liked this angle of shoot. Apple Computers can actually market in India using this.

There is one brand that Kamalhaasan nearly plays an Brand Ambassador for, in Vettayadu Vilayadu. Guess what that product is.. Clue - After seeing this picture, I got the product too.VV

Puraanam ?

I choose to call "Mythology" as "Science Fiction". Think about it. Isnt it so ?

Samyukta on Avyukta

After a very exhausting week, at the verge of completing my sunday, my Nanban Raghu gave me this link. This turned all my tiredness to vapors, and a surge of joy rushed in. I dont know if the parents might object public display, but this Kid surely deserves everyone's "Cho Chweet" konjals.

Well, if you are the parent, please "kozhandhaikku suthi podunga !". This kid, Samyu (should be Samyukta, right) is adorably cute. Watch out the second video, where the kid makes "Happy / Sad" faces. Trace this you tube to the whole collection.

குழலினிது யாழினிது என்பர் சம்யுக்தாவின் மழலைச்சொல் கேளாதவர்

"மெச்சியுனை ஊரார் புகழ்ந்தால், மேனி சிலிர்க்குதடி"

எனக்கு ஊரார் புகழ் எல்லாம் வேண்டாம். இந்த வரியைப் படித்தாலே மேனி சிலிர்க்கும். பல தடவை "அவ்யுக்தா"விலேயே இடம் பெற்ற பாடல், பாரதியாரின் "சின்னஞ்சிறு கிளியே"வாகத்தான் இருக்கும். பாரதியார் கண்ணம்மாவைப்பற்றி எழுதினாரோ இல்லை செல்லம்மாவைப்பற்றி எழுதினாரோ என்ற 'கான்ஸ்பிரசி தியரி' எல்லாம் தேவையில்லாத விஷயம்.

"The Bonding Factor" - ஓர் உறவில் உள்ள பிணைப்பின் ஆழம், இந்தப்பாடலில் கூறியுள்ளதை விட ஆழமாக இருக்க முடியாது.

அதெல்லாம் இருக்கட்டும். இப்பாடலில் எல்லவற்றையும் தாண்டி பிரகாசிப்பது "தமிழ்". "செல்வக்களஞ்சியமே"வில் ஆரம்பித்து வரிக்கு வரி அசத்துவார் பாரதி. அடிக்கு அடி "அதெப்படி இந்த வார்த்தையை இங்கே போட்டார் !" என்று வியக்க வைப்பார்.

ஏன் இதை எழுதுகிறேன் என்றால், "வாடா வாடா வாடா வாடா ! வாட்டர் பாக்கெட்டு !.. காத்திருக்கு காத்திருக்கு காலி பக்கெட்டு" என்ற பாடலை நேற்று கேட்க நேர்ந்தது. இந்தப்பாடலை எழுதியது யார் என்பது தெரியவில்லை.. ஆனால் பெயருக்கு முன்னால் கட்டாயம் "கவிஞர்" என்று போட்டிருப்பார். வெகுஜனங்கள் இந்தப்பாடலை விரும்பிக் கேட்கின்றனர் - தவறொன்றுமில்லை. ஆனால் இதை எழுதியவர் தம்மை தமிழ்க்கவிஞர் என்று கூறிக்கொள்வதில் பெருமைப்படுவாரா என்று கேட்க வேண்டும்.

"ஒவ்வொரு பூக்களுமே சொல்கிறதே !
வாழ்வென்றால் போராடும் போர்க்களமே "

இதெல்லாம் பலர் பாராட்டும் கவிதையாகிவிட்டது. இன்னும் சிறிது காலத்தில் உரை நடைக்கும் கவிதைக்கும் வித்தியாசம் இல்லாமல் போய்விடும். இதில் எனக்கொன்றும் ஆதங்கம் இல்லை, அப்ஸர்வேஷன் மட்டுமே.

நேற்றைய தமிழ் கூட நன்றாகத்தான் இருந்தது. இன்றுதான் கசக்கிறது. சினிமா பாடல்களை விட்டுத்தள்ளுங்கள். பத்திரிக்கை ஊடகங்களும் வெளியிடும் தமிழ்க்கவிதைகளில் வார்த்தைகளை புகுத்த வரிகள் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். முரண்பாடுகளில் சுகம் காண்கிறார்கள். கடைசி வரிகளில் "ட்விஸ்ட்" இருக்கவேண்டும் என ப்ரயத்தனப்படுகிறார்கள்.

இன்றும் சிலர் சுத்தமான செய்யுள் படைக்கிறார்கள். ஆனால் வெளியே தெரிவதில்லை. ஒரு பள்ளி மாணவர் என் முன் ஸீட்டில் அமர்ந்து நோட்புக்கில் எழுதிக் கொண்டிருந்தார். ஹைக்கூவாக இருக்குமோ என்று குறைத்து மதிப்பிட்டேன். "பேருந்து நகர்ந்தது" என்று தலைப்பிட்டு அழகாகான தமிழில் எழுதியிருந்தார். வரிகள் நினைவில்லை. ஆனால் சத்தியமாக இவை உலகுக்குத் தெரியப்போவது இல்லை.

"உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் என்னெஞ்சில் உதிரங் கொட்டுதடி !" இப்படி உருக்கமாக யாராவது எழுதுங்களேன். படித்து மகிழ என்னைப்போல் ஒரு கூட்டம் இருக்கிறது.

ரஜினிகாந்தும், ஸ்ரீவத்ஸனும், ப்ரபு கார்த்திக்கும் !

ஸ்ரீவத்ஸன் முரளி "ரஜினி வெறியர்களுக்கு மட்டும்தான் சிவாஜி பிடிக்கும்" என்கிறார். அடுத்தவர்களுக்கு என்ன பிடிக்கும் என்று ஊகிக்கும் மேதமை அவருக்கு எப்படி வந்தது என்று தெரியவில்லை. ரஜினி பிடிக்காதவர்கள் படம் பார்த்தால் என்ன தோன்றும் என்று அளவிடும் அளவிற்கு தமிழ் ரசிகர்கள் தெளிவானவர்களா என்ன ? குப்பைகளை கோபுரத்தில் வைத்தவர்கள், பொக்கிஷம் போன்ற படங்களை தூக்கிக் கடாசியவர்கள், தமிழர்கள்.

ப்ரபு கார்த்திக் "அறுபது கோடி செலவழித்த தயாரிப்பாளர், நல்ல கதைக்கு அதை செலவு செய்திருக்கலாம்" என்பது போல சொல்லியிருக்கிறார். "சினிமா ஒரு பொழுதுபோக்கு என்று சொல்பவர்களின் வாயை மூட ஆசை" என்றும் கூறியிருக்கிறார். சினிமா பொழுதுபோக்கா, கலையா ? இவற்றை விட முக்கியமாக சினிமா ஒரு வியாபாரம், தொழில். Show Business. வியாபார ரீதியாக படம் வென்றாகிவிட்டது. தமிழ் சினிமாவில் மாபெரும் வெற்றி பெற்ற ஒவ்வொருவரையும் இணைப்பது அசாத்தியமான காரியம். இங்கே அமர்ந்து பார்பதற்கு எளிதாகத் தோன்றலாம்.. ஆனால், அதை முடித்துக்காட்ட இவ்வளவு பணம் தேவைப்படுகிறது. ஆனால் நல்ல கதை கிடைக்காமல் போனது தயாரிப்பாளரின் தவறுதான்.

இன்னும் பலப்பல விமர்சனங்கள் சிவாஜியை சுற்றி....

சிலர் தத்துவம் உதிர்க்கின்றனர். "எதிர்பார்ப்புகளை குறைத்துக்கொண்டு போனால் படம் நன்றாய் இருப்பது போலத் தெரியும்".. அதெப்படி எதிர்பார்ப்புகளை குறைத்துக் கொள்வது ? காலை எழுந்தவுடன் அரை டம்ப்ளர் எதிர்பார்ப்பைக் குடிக்கிறோமா என்ன, அதை நிறுத்திக் கொள்வதற்கு ? சுத்தப் பைத்தியக்காரத்தனமான வாதம்.. நீங்கள் நினைக்கும் வண்ணம் எதிர்பார்ப்புகளை ஏற்றவோ இறக்கவோ முடியாது. ஊருக்கு வேண்டுமானால் சொல்லிக்கொள்ளலாம்..

தமிழ் சினிமா, குறைந்தபட்சம் பத்து வருடங்களுக்கு உருப்படாது. பொறுக்கித்தனமாக படம் எடுக்கும் இயக்குனர்களை தலையில் தூக்கிவைத்துக் கொண்டு விட்டோம். இனி சில காலங்கள் பொறுந்தாக் காமம்தான் திரையில் நிற்கும். அத்தி பூத்தாற்போல் வரும் நல்ல படங்களின் இயக்குனர்களும் அடுத்த படத்தில் சாயம் வெளுத்து "சரக்கு தீர்ந்து போச்சு" என்று சொல்லுவர். "வெகுஜன இரசனை" என்ற வகுத்தலுக்குள் நுழையும் படங்கள் வெகு சிலவாகவே இருக்கும்.

சிவாஜி அப்படிப்பட்ட ஒரு படம் தான். நான் இன்னும் பார்க்கவில்லை. கதை தெரியாது. ரஜினி இரசிகன் இல்லை. ஆனால் எவ்வளவு கேனத்தனமான படமாக இருந்தாலும் "நல்லது செய்பவர்க்கு நல்லது நடக்கும்" என்று கூறும் படமாகவே இருக்கும். எம்.ஜி.ஆரின் படங்கள் பெரும்பாலானவை இப்படிப்பட்ட படங்களே. தைரியமாக அம்மா அப்பவை அழைத்துக் கொண்டு சென்று படம் பார்க்கலாம். "கத்தி எடுத்தவனுக்கு கத்தியாலதான் சாவு !" என்றோ.. "செக்ஸ் உணர்வு எல்லாருக்கும் வர்ரது தான்" என்று உணர்ச்சிகளை வியாபாரம் செய்யும் படமாக இருக்காது. வேளச்சேரி பாலு மெட்ரோப்ளாகில் எழுதியுள்ளதில் "When I came out, I asked my son how was the movie. He said any number of times this movie can be seen. That is the magic of Rajnikanth".

இதில் ஸ்ரீவத்ஸனும், ப்ரபு கார்த்திக்கும், ஏனைய பிறரும் முக்கியமாகச் சாடவேண்டியவை, செய்தி நிறுவனங்கள் சிவாஜிக்குக் கொடுத்த முக்கியத்துவத்தை. CNN IBN, NDTV, Headlines Today முதற்கொண்டு நம்ம ஊர் சேனல்கள் வரை படம் வெளிவரும் இரண்டு தினம் முன்னரே செய்தி வாசிப்பதை நிறுத்தி விட்டனர். ஓமன் நாட்டில் கோரத்தாண்டவம் ஆடி ஐம்பது உயிர்களை பலி கொண்ட "கோனு" சூறாவளி பற்றி ஒரு செய்தியும் பார்க்கவில்லை. ஆனால் "அமிதாப் பச்சன் பெரியவரா ? ரஜினிகாந்த் பெரியவரா ?" என்று அனாவசியமான அலசல், ரஜினிகாந்தின் பேட்டி, ஷங்கரின் பேட்டி, ரசிகர்கள் பேட்டி என்று ஒரு சினிமா செய்தி நிறுவனமாகவே செயல்பட்டது வேதனையான விஷயம்.

ஆனால் ஒரு விஷயம்.. Sivaji could have been a beginning for a lot of good things to come. பலப் பல திரையரங்குகளில் வெளியிட்டாகிவிட்டது. மூன்று மாதங்களில் சென்னை முழுவதும் பார்த்தாகிவிடும். படத்தை தியேட்டரைவிட்டு கடாசிவிட்டு, டி.வி.டி யில் வெளியிட்டால் நன்றாக இருக்கும். மற்றைய படங்கள் இதே தொழில்முறையை பின்பற்றினால் Home DVD கலாச்சாரம் தமிழகத்தில் பரவ வாய்ப்பு உள்ளது.. ஆனால் கலைஞர் டி.வி. இப்படத்தை வாங்கிவிட்டது என்று செய்தி. போச்சு !

சிவாஜி படம் பார்த்துவிட்டு மற்றதை எழுதுகிறேன். சென்ற வாரம் கிடைத்த டிக்கெட்டை வேலை காரணமாக கோட்டைவிட்டதால், இன்னும் டிக்கெட் கிடைக்காமல் திணறுகிறேன். பார்க்கலாம், இந்த வாரமாவது கிடைக்கிறதா என்று.

Remember seeing this ?

Remember seeing this on my Photoshop blog ? Yeah ! This was one piece that took me a lot of work. For those who haven't seen this, guess what this is.


Looks like I had plenty of time, two years back, doing all these. :)

தம்பட்டம்

கடைத்தெருவில் இருந்து வந்தார் சாமா. விசாலம் சொம்பில் ஜலம் எடுத்து வந்தாள்.. "எங்கேன்னா போயிருந்தேள்.. இத்தனை நாழி ! ஒரே கவலையா இருந்துது.."..

பதில் வரவில்லை. ஊஞ்சலுக்கு சென்றமர்ந்தார். இரண்டு வெற்றிலையை காம்பு கிள்ளி சுண்ணாம்பு தடவி வாயினோரம் மடித்து வைத்துக் கொண்டார்.

"அச்சச்சோ.. சீவல் தீர்ந்து போச்சே" என்று அப்போது தான் ஞாபகம் வந்தது விசாலத்திற்கு. ஸ்டோர் ரூம் ரேழியிலிருந்த மஞ்சப் பையில் இருந்து பன்னீர்ப் புகையிலையை பிரித்து ஊஞ்சல் வெற்றிலைப் பெட்டிக்குள் நிறப்பினாள்.. சாமா முறைத்தார். "முன்னாடியே ஞாபகம் வேண்டாம் ?" என்று சுள் என்று அதட்டினார். பதில் பேசாமல் மாமி முற்றத்திற்கு சென்று பத்து பாத்திரம் தேய்க்க ஆரம்பித்தாள்..

"இங்கே வாடி.. " என்றார் சாமா, பெல்ட்டை உருவியபடியே.... விசாலம் பயத்துடன் தூணுக்குப் பின் இருந்து பார்த்தாள்..

"கார்த்தால வாசக்கதவுல கால் இடுச்சிண்டியாமே.. நல்லா தடவி விடு.. சூடு பறக்க தடவனும். தெரிஞ்சுதா..." என்று அதட்டியபடியே பெல்ட் பர்ஸினுள் வாங்கி வந்திருந்த ஐயோடெக்ஸ் டப்பியை கையில் திணித்தார்.

விசாலம் மாமிக்கு தன் கணவரைப்பற்றி தம்பட்டம் அடிக்க இன்றைக்கும் ஒரு விஷயம் கிடைத்துவிட்டது.

Do You Understand ?

The root sucks out the best of waters and makes fruits
And when the time has come, the fruit separates from its roots
And the only need of a fruit is to make roots out of its seeds
And to make fruits there by


-Swami Keerthivasananda :P